शशिविमलमयूखशुभ्रदन्ति ।
सुरुचिरविद्रुमसन्निभाधरौष्टि! ।
तव वदनभवामृतं निपीय कथमवशो ह्यशोविषं पिबामि? ॥

अन्वयः AI शशि-विमल-मयूख-शुभ्र-दन्ति! सु-रुचिर-विद्रुम-सन्निभ-अधर-ओष्ठि! तव वदन-भव-अमृतं निपीय (अहं) कथम् अवशः हि आशी-विषं पिबामि?
Summary AI O lady with teeth bright as the moon’s rays and coral-like lips! Having tasted the nectar of your face, how can I now helplessly drink this venom?
सारांश AI चंद्रमा जैसी शुभ्र दंतपंक्ति और मूंगे जैसे अधरों वाली प्रिये! तुम्हारे मुख का अमृत पीने के बाद, अब मैं विवश होकर यह मृत्यु रूपी विष कैसे पियूं?
पदच्छेदः AI
शशिविमलमयूखशुभ्रदन्तिशशि–विमल–मयूख–शुभ्र–दन्त (८.१) O one with teeth as white as the pure rays of the moon!
सुरुचिरविद्रुमसन्निभाधरौष्ठिसुरुचिर–विद्रुम–सन्निभ–अधर–ओष्ठ (८.१) O one with lips like beautiful coral!
तवयुष्मद् (६.१) your
वदनभवामृतम्वदन–भव–अमृत (२.१) the nectar born from your face
निपीयनिपीय (नि√पा+ल्यप्) having drunk
कथम्कथम् how
अवशःअवश (१.१) helplessly
हिहि indeed
आशीविषम्आशीविष (२.१) venom
पिबामिपिबामि (√पा कर्तरि लट् (परस्मै.) उ.पु. एक.) do I drink
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.