स्वर्णरेखाम् अहं स्पृष्ट्वा बद्ध्वात्मानं च दूतिका ।
आदित्सुश्च मणिं साधुः स्वदोषाद् दुःखिता इमे ॥

अन्वयः AI अहम् (स्वर्णरेखाम्) स्पृष्ट्वा, दूतिका आत्मानम् बद्ध्वा च, (सः) साधुः (च) मणिम् आदित्सुः (सन्), इमे (सर्वे) स्व-दोषात् दुःखिताः (सन्ति) ॥

Summary AI I by touching the golden line, the messenger woman by binding herself, and the merchant by desiring the jewel—all of us have become miserable due to our own faults.

सारांश AI स्वर्णरेखा को स्पर्श करने वाला, स्वयं को बांधने वाली दूती और मणि का अभिलाषी साधु—ये सभी अपने ही दोषों के कारण दुखी हुए हैं।

पदच्छेदः AI

स्वर्णरेखाम्	स्वर्ण–रेखा (२.१)	the golden line
अहम्	अस्मद् (१.१)	I
स्पृष्ट्वा	स्पृष्ट्वा (√स्पृश्+क्त्वा)	having touched
बद्ध्वा	बद्ध्वा (√बन्ध्+क्त्वा)	having bound
आत्मानम्	आत्मन् (२.१)	herself
च	च	and
दूतिका	दूतिका (१.१)	the messenger woman
आदित्सुः	आदित्सु (आ√दा+सन्+उ, १.१)	desiring to take
च	च	and
मणिम्	मणि (२.१)	the jewel
साधुः	साधु (१.१)	the merchant
स्व-दोषात्	स्व–दोष (५.१)	from their own fault
दुःखिताः	दुःखित (१.३)	are miserable
इमे	इदम् (१.३)	these

छन्दः अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
स्व	र्ण	रे	खा	म	हं	स्पृ	ष्ट्वा
ब	द्ध्वा	त्मा	नं	च	दू	ति	का
आ	दि	त्सु	श्च	म	णिं	सा	धुः
स्व	दो	षा	द्दुः	खि	ता	इ	मे

स्वर्णरेखाम् अहं स्पृष्ट्वा बद्ध्वात्मानं च दूतिका ।
आदित्सुश्च मणिं साधुः स्वदोषाद् दुःखिता इमे ॥

Other texts to read

नीलकण्ठविजयचम्पूः नीलकण्ठदीक्षितः

चम्पूरामायणम् भोजः

About

Resources

Connect

स्वर्णरेखाम् अहं स्पृष्ट्वा बद्ध्वात्मानं च दूतिका ।आदित्सुश्च मणिं साधुः स्वदोषाद् दुःखिता इमे ॥

Other texts to read

नीलकण्ठविजयचम्पूः नीलकण्ठदीक्षितः

चम्पूरामायणम् भोजः

About

Resources

Connect

स्वर्णरेखाम् अहं स्पृष्ट्वा बद्ध्वात्मानं च दूतिका ।
आदित्सुश्च मणिं साधुः स्वदोषाद् दुःखिता इमे ॥