अथ भगवानाकर्ण्य गीर्वाणगणवाणीम् इन्द्रनीलाचलोदञ्चच्चन्द्रिकाधवलस्मितः । वाचमूचे सुधाधारां मधुरां मधुसूदनः ॥

अन्वयः AI अथ भगवान् मधुसूदनः गीर्वाण-गण-वाणीम् आकर्ण्य इन्द्र-नील-अचल-उदञ्चत्-चन्द्रिका-धवल-स्मितः (सन्) मधुराम् सुधा-धाराम् वाचम् ऊचे।
Summary AI Hearing the plea of the gods, the divine Madhusūdana, whose smile shone like moonlight over a mountain of sapphires, spoke sweet words that resembled a flowing stream of nectar.
सारांश AI देवताओं की प्रार्थना सुनकर, इन्द्रनील पर्वत पर छिटकी चांदनी जैसी उज्ज्वल मुस्कान वाले भगवान विष्णु ने अमृत की धारा के समान अत्यंत मधुर वाणी में उत्तर दिया।
पदच्छेदः AI
अथअथ Then
भगवान्भगवत् (१.१) the divine Lord
आकर्ण्यआकर्ण्य (आ√कर्ण+णिच्+ल्यप्) having heard
गीर्वाणगणवाणीम्गीर्वाण–गण–वाणी (२.१) the speech of the host of gods
इन्द्रनीलाचलोदञ्चच्चन्द्रिकाधवलस्मितःइन्द्रनील–अचल–उदञ्चत् (उत्√अञ्च्+शतृ)–चन्द्रिका–धवल–स्मित (१.१) whose smile was as white as the moonlight rising over a mountain of sapphires
वाचम्वाच् (२.१) words
ऊचेऊचे (√वच् कर्तरि लिट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.) spoke
सुधाधाराम्सुधा–धारा (२.१) like a stream of nectar
मधुराम्मधुर (२.१) sweet
मधुसूदनःमधुसूदन (१.१) Madhusudana (slayer of Madhu, Vishnu)
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.