वसन्तसेना—(सविस्मयमात्मगतम्) कधं मम णअणाणं आआसअरो ज्जेव्व राअसालओ! । ती संसइदम्हि मंदभाआ । एसो दाणिं मम मंदभाइणीए ऊसरक्खेत्तपडिदो विअ बीअमुट्टी णिप्फलो इध आगमणो संवुत्तो । ता किं एत्थे करइस्सं? । [कथं मम नयनयोरायासकर एव राजश्यालः? । तत्संशयितास्मि मन्दभाग्या । एतदिदानीं मम मन्दाभागिन्या ऊषरक्षेत्रपतित इव बीजमुष्टिर्निष्फलमिहागमनं संवृत्तम् । तत्किमत्र करिष्यामि? ।]
Summary AI How is it that the King's brother-in-law, who pains my eyes, is here? I am unfortunate and filled with doubt. My arrival has become as fruitless as a handful of seeds scattered on barren soil. What shall I do now?
सारांश AI क्या मेरी आँखों को कष्ट देने वाला यह राजश्याल ही है? मैं अभागिन अब संकट में हूँ। मेरा यहाँ आना ऊसर भूमि में बीज डालने के समान निष्फल हो गया है। अब मैं क्या करूँ?
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.