चेटः—आणात्तम्हि अज्जआए वशंतशेणाए—कुंभीलआ! गच्छ तुमं, मम आगमणं अज्जचारुदत्तश्श णिवेदेहि त्ति । ता जाव अज्जचारुदत्तश्श गेहं गच्छामि । (परिक्रम्य, प्रविष्टकेन दृष्ट्वा) एशे चालुदत्ते रुक्खाडिआए चिट्ठदि । एशे वि शे दुट्टवडुके; ता जाव उवशप्पेमि । कुधं ढक्किदे दुवाले रुक्खवाडिआए? । भोदु, एदश्श दुट्टवडुकश्श शण्णं देमि । [आज्ञप्तोऽस्म्भार्यया वसन्तसेनया—'कुम्भीलक! गच्छ त्वम् । ममागमनमार्यचारुदत्तस्य निवेदय' इति । तद्यावदार्यवारुदत्तस्य गेहं गच्छामि । एष चारुदत्तो वृक्षवाटिकायां तिष्ठति । एषोऽपि स दुष्टबटुकः तावदुपसर्पामि कथमाच्छादितं द्वारं वृक्षवाटिकायाः । भवतु, एतस्य दुष्टबटुकस्य संज्ञां ददामि ।]
Summary
AI
Kumbhīlaka, sent by Vasantasenā to announce her visit, arrives at the garden. Seeing Cārudatta and the boy but finding the gate closed, he decides to signal the boy by throwing a clod.
सारांश
AI
आर्या वसन्तसेना ने मुझे आर्य चारुदत्त को उनके आगमन की सूचना देने भेजा है। चारुदत्त वृक्षवाटिका में हैं और वहाँ वह दुष्ट ब्राह्मण भी है। वाटिका का द्वार बंद होने के कारण मैं उस ब्राह्मण को मिट्टी का ढेला मारकर संकेत देता हूँ।
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.