सुभद्राहरणम् — अष्टमस्सर्गः | subhadrāharaṇam — aṣṭamassargaḥ

छन्दः अधः चिनुत /

Last updated: 2026-11-13 15:30:41

॥ अथ अष्टमस्सर्गः ॥

अथाराध्य यथाशास्त्रं पाण्डयः पाण्डवमब्रवीत् ।
प्ररोहान् प्रेमसस्यस्य दशनांशून् प्रकाशयन् ॥

सत्येयं जनवाग्जीवन् सुखमासादयेदिति ।
जरद्भूयाद्य पश्यामि यत्त्वां पुरुषचन्दन ॥

समृद्धोप्यनपत्यत्वात् सुखायेहं न जातुचित् ।
कल्पद्रुकल्प कल्पस्व तस्य त्वं मम शर्मणे ॥

आक्षिकोप्याक्षिको वृद्धिंप्राप्तोऽर्थैराक्षिकैरपि ।
क्षैरिकायन्नतृप्तोपि नाकुमारः प्रमोदते ॥

उत्तिष्ठमानोपि सदा कुले दैवविरोधिनि ।
पुत्रं न पश्यामि मरौ खानित्रिक इवोदकम् ॥

गौपुच्छिको वा पुच्छेन घटेन घटिको यथा ।
नावेव नाविकस्तोयं नापत्येन तरत्यघम् ॥

अहमाकर्षिकेणेव शातकुंभोपलं त्वया ।
योगेन करणीयोऽस्तपुत्रशोकमलोऽधुना ॥

मत्का दाण्डिकधानुष्कक्रयविक्रयिका यथा ।
मयि वीवधिकाश्चाहं तथाधीनोऽधुना त्वयि ॥

अकृत्रिमप्रजास्नेहः कच्चिद्राजा युधिष्ठिरः ।
आक्षद्यूतिकमुख्यैर्न व्यसनैरभिभूयते ॥

कच्चिद्याचितकैर्वर्णा उप्तिमैरपमित्यकैः ।
दत्रिमैः कृत्रिमैश्चार्थैरेधन्ते कुरुषु स्थिताः ॥

टलन्ति नागराः कच्चिद्दाधिकं शार्ङ्गवेरिकम् ।
लवणं मौद्गमप्यन्नमपूपानपि चूर्णिनः ॥

दाधिकाद्यन्नसन्तुष्टः कच्चिदौजसिकोऽश्नुते ।
सुखं साहसिको भीमस्सदांभसिकमत्स्यवत् ॥

कच्चित् कौन्तेयमाद्रेयास्सदान्योन्यानुकूलिकाः ।
न पारिमुखिकाः पापा भृत्याः कच्चिद् भवन्ति वः ॥

कच्चित्कुसीदिका मर्त्या दशैकादशिकादयः ।
दण्डयन्ते पाण्डवैः पाङ्किर्द्विजान् बादरिकानपि ॥

कच्चित्सामाजिका विप्रा दोषान्न गणयन्ति वः ।
शाब्दिकाद्या बुधाः कच्चिन्महीयन्ते गृहेषु वः ॥

पाक्षिका मैनिकशूद्रास्तथा सौकरिकादयः ।
कच्चिद्दार्दरिकाद्याश्च वश्या एव भवन्ति वः ॥

ये पारिपन्थिकाश्चोराः कृतपादविकापदः ।
हथ बाणैः स्वयं कच्चिद्यूयं तान् वानमाथिकाः ॥

नॄन् प्रातिपथिकान् पार्थाः पान्त्यनैर्धामिकार्थिकाः ।
इति स्तुवन्ति वः कञ्चित् ब्राह्मणास्सामवायिकाः ॥

कच्चित्पृच्छथ शास्त्रार्थान् पारिषद्यान् विपश्चितः ।
पूजां कुरुध्वे सैन्यानामुत्तमानाञ्च कञ्चन ॥

कच्चिल्लालाटिकान् भृत्यान् विज्ञायाशु निरस्यथ ।
कच्चित्कौक्कुटिकान् भिक्षून् भक्तिमन्तस्समर्चथ ॥

कच्चिदापणिकैरर्थैरवक्रीयापणं पुरे ।
कुर्वन्त्यापणिकं कर्म वणिजश्शासनेन वः ॥

महिष्यो माहिषं कच्चित् कर्म हौत्रादि चर्त्विजः ।
पौरौहितञ्च युष्माकं न मुञ्चन्ति पुरोहिताः ॥

पूर्यते वः पुरं कच्चित् सदा गुल्गुलुकादिभिः ।
मार्दङ्गिकैर्झार्झरिकैर्मार्डडुकैश्शांखिकैरपि ॥

रक्षन्ति कच्चिद्राजानं पार्श्वस्थाः ख्वाङ्गिकास्सदा ।
सहशाक्तीकयाष्टीकास्सपारश्वधिका भटाः ॥

सुवृत्तैरास्तिकैः कच्चिदमात्यैर्नास्तिकेततरः ।
राजा परिवृतो भाति कामैश्च परिचारकैः ॥

द्विजास्सम्यगधीयानाः कच्चिन्नैकान्त्यका अपि ।
भवन्ति युष्मत्सौराज्ये किमुत द्वादशान्त्यकाः ॥

अचातुष्पथिकाः कच्चिच्चातुर्दशिका द्विजाः ।
अधीयते सदा युष्मदत्तसंवसथाश्रयाः ॥

कच्चिदापूपिकान्नित्यमपूपैर्धिनुथ द्विजान् ।
प्रसन्ना हि महीदेवाः कल्पन्ते कल्पपादपाः ॥

सन्तुष्यमांसौदनिकाः कच्चिन्मांसौदनैर्भटाः ।
भक्तैर्भाक्ताश्च वो दासास्सुष्ठु कर्माणि कुर्वते ॥

कच्चिन्नैकटिकान् भिक्षून्गन्तॄन्नगरं वनात् ।
संरक्षयथ भृत्यैस्स्वैः परिचर्याविशारदैः ॥

किमुक्तैर्बहुभिः कच्चिद्ध्रिया चाजातविद्विषः ।
भुजस्तंभैश्च युष्माकं भूस्सर्वापरिपाल्यते ॥

धौरेयपाण्डुपुत्राणां प्राप्तेरस्याः पुरस्त्वया ।
आस्माकात् सुकृतादस्तिकिमन्यदपि कारणम् ॥

चित्रवाहनमित्युक्तस्सस्नेहं सितवाहनः ।
स्फुटाभ्यां नेत्रपद्माभ्यां त्रिवर्णाभ्यामभाषत ॥

पर्याप्तान्येव सर्वाणि साम्प्रतं कुशलानि नः ।
इच्छन् पृच्छसियेषां त्वं तानीमानि महीपते ॥

कच्चित् कुशलिनोऽश्वास्ते रथ्या युग्यास्तथर्षभाः ।
राष्ट्रे ते वणिजः कच्चित् शाकटान् वर्धयन्ति गाः ॥

कृषन्ति सैरिकाः कच्चित् केदार्यं विषये तव ।
काले काले समुन्नम्रघनमुक्तजलाविलम् ॥

सपद्यशर्करान् गत्वा पथस्सोर्व्यकण्टकान् ।
स्वयमेव शरैश्शूरान् निपातयसि कच्चन ॥

कान्तसंकेतवेश्मानि यान्ति कच्चित् पुरे तव ।
आन्ना धन्याः स्त्रियो वश्याः पद्यैः पांसुलवर्त्मभिः ॥

फलमर्थस्य गृह्णीषे मूलमुत्सृज्य कच्चन ।
मूल्यानामिव मुद्गानां समूलं न पुनः फलम् ॥

सदाग्नीन् गार्हपत्यादीन् धर्म्यापूर्वेप्सयार्चत ।
कच्चिद्विद्याधमर्णस्य धेनुष्येवाफलानते ॥

मूल्यमूलहितं कच्चिल्लभन्ते ते विशः पुरे ।
मूलायनहितं यत्तु मूल्यं लब्धेव तेनकिम् ॥

तीर्णनाव्यसमुद्रांभो लब्धसद्रत्नराशयः ।
कच्चित्तव पुरे यान्ति विशो वित्तेशतुल्यताम् ॥

कच्चित् क्षेत्रेषु सीत्येषु बीजान्युप्तानि हालिकैः ।
मण्डले ते यथाकालं प्ररोहन्ति फलानि च ॥

सपत्नानायुधैवध्यान् विष्यान् कच्चिन्न मन्यसे ।
कच्चिद्वन्धून् वयस्यांश्च सदात्मानमिवार्चसि ॥

कच्चिद्वर्णाश्रमाचारन्याय्यं पासि पुरातनम् ।
कच्चिदन्नानि पथ्यानि भिषगुक्तानि सेवसे ॥

छन्दस्यहृद्यनिश्शेषपरिच्छदगुहश्रितः ।
द्विजान् हृद्यादिमन्त्रज्ञान् कच्चिदृग्यजुषोऽर्चसि ॥

पण्डितान् मत्यशास्त्रज्ञान् हल्यदक्षांश्च पामरान् ।
कच्चिदाराधयन् जन्ये सर्वत्र त्वं महीयसे ॥

कच्चित् प्रातिजनीनांस्त्वं सभ्यानर्चसि पण्डितान् ।
अन्वहं शालिभिर्भक्तैस्सांयुगीनांश्च सैनिकान् ॥

कच्चन स्वापतेयं ते वासतेयं वसूपम ।
पाथेयञ्चातिथेयस्य प्रस्थाने यमसद्मनः ॥

द्विजेभ्यः प्रेप्सितान् ग्रामान् विश्राणयसि कच्चन ।
गौडिकेक्ष्वादिसम्पूर्णानुरस्यतनयेप्सया ॥

सुस्थौ समानोदर्यौ मे युधिष्ठिरवृकोदरौ ।
तौ च सोदर्यदेशीयौ माद्रीपुत्रौ यशस्विनौ ॥

अहं स्वात्मविशुद्ध्यर्थं सतीर्थ्यैर्ब्रह्मिष्ठैस्सह ।
तीर्थानि सेवमानोद्य त्वत्सङ्गमसुखं भजे ॥

गव्यास्सुशीला ब्रह्मण्या यव्यमाष्यादिभूमिदाः ।
कस्य विश्वजनीनाःस्यु र्न सुखाय भवादृशाः ॥

पृथुक्यशाल्यपूपीयचरव्योत्तमण्डलान् ।
जनेन क्रीणता पूर्णमङ्गारीयेन्धनानि च ॥

प्राकारीयेष्टकापूर्णं प्रासादीयमहीतलम् ।
मणूरपुरञ्चेदं मुदे कस्य न जायते ॥

कार्षापणाढ्या वणिजश्शत्यान् दधतिशाटकान् ।
शातिकांश्च परिष्कारान् केयूरप्रभृतीनिह ॥

एतन्नगरसंयोगं को न कामयते पुमान् ।
धीमान् धन्यं परिस्पन्दं दक्षिणस्येव चक्षुषः ॥

पार्थश्च पार्थिवश्चैवं सल्लापैस्सार्वलौकिकौ ।
नीत्वा मुहूर्तं संहृष्टौ सहस्रानादि चक्रतुः ॥

लक्षणैरर्जुनं राजा सार्वभौमममन्यत ।
राज्यं प्रीत्या च भीत्या च तदधीनं चकार च ॥

निरन्तरालं केदारैः प्रास्थिकद्रौणिकादिभिः ।
पाण्ड्येन सहितो राष्ट्रं पाण्डवः प्रशशास तत् ॥

शत्येभ्य आयस्थानेभ्योदत्तानधिकृतैर्नरैः ।
ददौकार्षापणान् लब्ध्वास नृपाय शतं शतम् ॥

स वांशभारिकान् भृत्यानैक्षुकादींश्च कर्मठान् ।
कुलालांश्चाढकीनादिपात्रदानधिनोद्धनैः ॥

साहस्रान् सर्वशास्त्रज्ञान् शातिकांवरभूषणान् ।
कार्षापणसहस्रैस्स सुभटान् पर्यतोषयत् ॥

स वार्षशतिकान्स्तत्र सेवमानो विपश्चितः ।
परं प्रपेदे पाण्डित्यं विद्यास्वष्टादशस्वपि ॥

स दण्ड्यान् दण्डयन् पापान् मधुपर्क्यान् सतोऽर्चयन् ।
पारायणिकपूजावान् राष्ट्रे तत्रामहीयत ॥

दृष्ट्वा पान्थानतिश्रान्तान् स श्रान्तान् पथिकानपि ।
भुक्तिकाले गृहं प्राप्तान् क्षुत्तर्षार्तानभोजयत् ॥

तं वारिपथिका गत्वा वणिजस्सत्तमान् मणीन् ।
तस्मै समुद्रजान् वारिपथिकान् वत्सला ददुः ॥

समीनैस्संवृतो भृत्यैस्समीने निवसन् गृहे ।
ससूरिभिस्समं रेमे समीनाचार्यशिक्षितैः ॥

स मासिकादिसंसर्गमुदितः स्म समर्चति ।
समीनैरंबरैस्सूक्ष्मैर्भूषणैश्च मनीषिणः ॥

सुमृष्टषष्टिकाद्यन्नसन्तुष्टास्तस्य वेश्मनि ।
मासिकादीनि काव्यानि बबन्धुः कविकुञ्जराः ॥

मासिकादीन् गदान् वैद्याः परिजिग्युस्तदाज्ञया ।
आतुराणामनाथानामाश्रितानां विचक्षणाः ॥

मासिकादितपःपूतैर्गुप्तो विप्रैर्भटैरपि ।
मासिकारिजयप्राप्तैः सोऽजय्योभूदरातिभिः ॥

ब्रह्मचर्यैर्द्विजातिभ्यः पूतेभ्यो मासिकादिभिः ।
वैयुष्टं कर्म कृत्वादाद्वैयुष्टं वसु फल्गुनः ॥

ब्रह्मचारिण आदाय वैयुष्टम्मासिकादयः ।
धनमर्जुनमाशीर्भिरमोघाभिरवर्धयन् ॥

तत्राग्निष्टोमिकीं पार्थो द्विजेभ्यो दक्षिणां ददौ ।
आग्निष्टोमिकभक्तादिसाधनानि धनानि च ॥

साङ्गार्थे निगमे निष्णास्संशिता ये द्विजातयः ।
तानयाथाकथाचेन हस्त्येनार्थेन सोऽधिनोत् ॥

कर्म याथाकथाचं स नातिलघ्वप्यमन्यत ।
हस्त्याद्यत्यन्तदक्षोपि सा खलु प्रकृतिस्सताम् ॥

मणिमञ्जीरकैर्मञ्जुशिञ्जानैः पादपल्लवैः ।
मेखलागुणिकैर्मध्येरुरोजैर्हारयष्टिकैः ॥

कार्णवेष्टकिकैः कर्णैर्नैष्किर्कैश्चारुभिर्गलैः ।
त्वालसन् सहाभीकैर्वालयिक्यं पुराङ्गनाः ॥

स कर्मण्यवपुर्वेष्यो योषित्सान्तापिकी तनुः ।
युद्यौगिकौ दधद्बाहू कार्मुकज्याकिणाङ्कितौ ॥

क्रीडां सामयिकीं कर्तुं प्रविष्टो जातु निष्कुटम् ।
कुसुमैरार्तवैः पूर्णमामोदाकृष्टषट्पदैः ॥

कालिक्यां विहृतौ लग्नां काल्यकान्तसमागमाम् ।
माहोत्सविकपुष्पापचयाकुलसखीवृताम् ॥

चञ्चलाकालिकीं ह्रीतां चञ्चलाश्रितलोचनाम् ।
काञ्चनालोकयत् कन्यां काञ्चनाभरणोज्ज्वलाम् ॥

दूर्वाकिसलयच्छायगर्वैकागारिकीद्युतिम् ।
तनुं दधानां तां दृष्ट्वा चिन्तयामास वासविः ॥

सुरालयकुमारीवत् भान्तीयं का नु कन्यका ।
मृदुत्वमस्यां नागीवच्छ्रीवदस्यास्सुरूपता ॥

ह्रीच्छतीयं कुलीनावत् स्निग्धावद्वीक्षते च मा ।
नमते च विनीतावद्दक्षजन्या सुशिक्षिता ॥

प्रथिम्ना जघने मध्ये तनिम्नासौ विराजते ।
दार्ढ्यनैस्तल्यवैपुल्यपैवर्यादौदार्यवत्स्तनी ॥

सन्नह्यतोस्यास्तेयार्थमूरू करिकराकृतेः ।
पादौ पल्लवसख्याय ज्ञातेयौ चाब्जयोः करौ ॥

हरिणाक्षी हरत्येषा कामनीयकमैन्दवम् ।
स्मितज्योत्स्नावदातेन मुखेनाब्जमदच्छिदा ॥

कच्चित् क्षेत्रेषु मुद्रा वो मौद्गीनेषु चकासति ।
पचेलिमाश्शरत्काले शालेयेषु च शालयः ॥

सस्यादिभिरनाक्रान्ता षष्टिक्येषु च षष्टिकाः ।
तिलास्तिल्येषु मापाश्च मापीणेषु विचक्षणाः ॥

इत्येषामूर्महाशूद्रीः कुशलं पृच्छति श्रिताः ।
सुभ्रूगलोकयन्ती मामपाङ्गैरन्तरान्तरा ॥

बिभर्ति सर्वचर्मीणं काचित्तांबूलभाजनम् ।
चेख्यस्यास्सार्वचर्मीणमन्यात्ददति शुभम् ॥

यथामुखीनं सम्मृष्टमपरा मणिदर्पणम् ।
अयानयीनशाराणां पूर्णमन्या तु भाजनम् ॥

सर्वान्नीनादिमे मन्वे प्रियादपि सखीजनात् ।
धन्ये अनुपदीने ये वहतेऽसावुपानहौ ॥

सर्वाङ्गीणानि बिभ्राणा लक्षणानि शुभान्यसौ ।
कुमारी सर्वकर्मीणा मम चित्ताय रोचते ॥

इति सिश्चिन्तयन्नेव तत्समीपं जगाम सः ।
लज्जया वलमाना तु सा निलिल्ये सखीजने ॥

तं केयमिति पृच्छन्तं काचिदूचे पटुस्सखी ।
अञ्जलिग्रथनोदस्तहस्तविस्तारितस्तनी ॥

असावपत्यसर्वस्वमास्माकस्य महीपतेः ।
नन्दतः पुत्त्रपौत्त्रीणं दृष्ट्वा लोकमपुत्रिणः ॥

नाम्ना चित्त्राङ्गदामेनां विद्धि त्वं चैतवाहिनीम् ।
अस्याः पतिमिवान्विच्छन्दश धावति यद्दिशः ॥

नौरिवावारपारीणा समुत्पाद्य सुरक्षिता ।
पुत्त्रशोकार्णवादेषा तातमुत्तारयिष्यति ॥

लभते पुरुषेन्द्रोस्य योद्यश्वीनं करग्रहम् ।
शुल्कं प्रथमजं पुत्रं पित्रे सोऽस्याः प्रदास्यति ॥

आगवीनो यथा भर्तुरुत्पादयति सम्मदम् ।
तथा करोति भूपस्य शुल्कदोऽस्याः पतिर्मुदम् ॥

गुणरत्नसमुद्राय गुणमुक्ता तरङ्गिणी ।
सेयं प्रदास्यते पित्रा त्वादृशे भरतर्षभ ॥

इत्युक्त्वा फाल्गुनायासौ सखी सख्यस्तथापराः ।
तस्थिरेऽनुगवीनाय गोविन्दायैव गोपिकाः ॥

वदन्तीमिति तां पार्थः प्रीतिमानानुकीलिकीम् ।
अनुगृह्णन् मृदुस्मित्वा प्रत्युवाच विचक्षणः ॥

सख्यं साप्तपदीनत्वे रोचतेद्य सहानया ।
तदस्याः पितरं द्रष्टुं यामि वो यदि रोचते ॥

इत्युक्तानुमतास्ताभिर्विहिताञ्जलिभिर्गिरा ।
ययौ नृपालयं जिष्णुः कटाक्षैरपि कान्तया ॥

स गत्वा नृपतिं दृष्ट्वा रहसीदमभाषत ।
ह्रियेव स्थगयन्नर्थी मुखेन्दुदशनांशुभिः ॥

प्रत्यक्षस्तवमार्याणां लपाकरमजानती ।
रसज्ञा मम नौति त्वा चपलेयं जडात्मिका ॥

अध्वन्या गृहमायान्ति क्षुधितास्तृषिताश्च ते ।
धिनोषि चान्नपानैस्त्वमध्वनीनान् दिवानिशम् ॥

अभ्यमित्रं निशम्य त्वां द्रवन्त्याशा दश द्विषः ।
निशाम्य त्वभ्यमित्रीणं सहसा विजहत्यसून् ॥

यदा त्वमभ्यमित्रीयश्चलसि ध्वजिनीवृतः ।
द्रुतामित्रे पुरे याति गोष्ठं गोष्ठीनतां तदा ॥

शालीना धृतकौपीना धावन्ति त्वद्वियारायः ।
एकाह एव ही वर्त्मान्याश्वीनानि सहस्रशः ॥

वर्तन्ते मुनयोऽरण्ये ये कर्कन्धुकुणादिभिः ।
तान् व्रातीनांश्च पासि त्वं वने घ्नन् व्याघ्रतस्करान् ॥

विशङ्कटः प्रतापस्ते सङ्कटं कुरुते द्विषाम् ।
गुणैरवकुटारैस्ते निबिडैः पूर्यते जगत् ॥

उपत्यकासु शैलानां कर्मठास्ते रिपुस्त्रियः ।
पिपासितास्सहाभीकैर्भ्रम्यन्ते बुभुक्षिताः ॥

सहस्रं द्वादशं नॄणां सहस्रं त्रिंशमर्वताम् ।
दन्तिनाञ्च शतं विंशं हत्वा शस्त्रै रणक्षितौ ॥

जङ्घादघ्नीरकार्षीस्त्वं शूरशोणितनिम्नगाः ।
यावन्ति तेऽपदानानि तानि तावन्ति को वदेत् ॥

विश्राणयत नोऽमीषां शालीनां द्विमयं पयः ।
नेत्यादि जातु जल्पन्ति पौरास्ते गोमिनः परान् ॥

वसूनां नवमो नु त्वं रुद्राणां द्वादशोऽथवा ।
पाण्ड्याधिपतयाहोस्विदादित्यानां त्रयोदश ॥

सूक्तैः कयाशुभीयाद्यैर्यज्ञायज्ञीयभूषितैः ।
सामभिश्च वितन्वन्ति सप्त तन्तूंस्तवर्त्विजः ॥

आकर्षक इव स्वर्णविशेपान् विदुषो विदन् ।
धनकं हरसि त्यागैस्तेषां त्वं सहिरण्यकम् ॥

राष्ट्रे नौदरिकः कश्चिच्छीतको वास्ति तावके ।
उष्णकास्त्वेव सर्वेत्र सुखिनो नखकेशकाः ॥

एवं सर्वगुणाढ्योपि नाधिकं भासि भूपते ।
अंशकेन कुमारेण सस्यकेन विनाकृतः ॥

प्राप्य ब्राह्मणकादेशादुष्णिका वा द्विजातयः ।
आश्रित्याढ्यं भवन्ति त्वामायुधीयास्सुतन्वकाः ॥

अपार्श्वको नरेन्द्र त्वमनायश्शूलिकस्सदा ।
द्रविणान्यार्जयस्यार्यैर्दण्डाजनिकैर्वृतः ॥

भवत्का पृथिवीपालभृत्याः कार्यभरान् सदा ।
आज्ञासिकाः शृङ्खलकाः करभा इव बिभ्रति ॥

द्वितीयकोष्णकप्रष्ठव्याधिहीना नरास्तव ।
सुखायन्तोऽभिका राष्ट्रे स्युद्वास्सोत्कानुकाः प्रियाः ॥

आशीर्भिर्वर्धयन्ति त्वां श्राद्धेषु श्राद्धिका द्विजाः ।
अग्निष्टोमादियज्ञेषु श्रोत्रिया इष्टिनो बुधाः ॥

अधीतपूर्विणो वेदानर्थानुपदिनो बुधान् ।
त्वमर्चसि सदेशश्च साक्षिणं सर्वकर्मणाम् ॥

उत्पाद्यन्ते खला राष्ट्राद्राजन्नार्यद्रुहस्त्वया ।
क्षेत्रियाणि तृणानीव क्षेत्रकृन्ति क्षमातलात् ॥

स त्वं सत्तनयं प्राप्तं दातुं कन्यां च जागृहि ।
महीपाल महाबुद्धे मा स्म हासीरनेहसम् ॥

इष्टीमखेषु निगमान् समधीतपूर्वी
सन्तर्पितार्थिनिवहोऽन्वहमन्नपानैः ।
पृथ्वीश धारयसि यत् त्वमृणं पितृभ्य-
स्तद्दातुमाशु मतिमन् प्रवयो यतस्व ॥

॥ इति अष्टमस्सर्गः ॥

Other texts to read

महाभारतम् वेदव्यासः

श्रीमच्छंकरदिग्विजयः विद्यारण्यस्वामी

About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.

Resources

Connect