उन्मत्तकः—ही ही चन्दं गिलदि राहू । मुञ्च मुञ्च चन्दं । यदि ण मुञ्चेसि, मुहं दे पाडिअ मुञ्चावइस्सं । एसे एसे दुट्ठअस्सो परिब्भट्ठे आअच्छदि । एसे एसे चउप्पहवीहिआअं । जाव णं आलुहिअ बलिं भक्खिस्सं । एसे एसे दालअभट्टा ! मं तालेह । मा खु मा खु मं तालेह । किं भणासि---अम्हाणं किं पि णच्चेहि त्ति । दक्खह दक्खह दालअभट्टा ! एसे दालअभट्टा ! पुणो वि मं तालेह इट्टिआहि । मा खु मा खु तालेह । तेण हि अहं पि तुम्हे तालेमि । [ही ही चन्द्रं गिरति राहुः । मुञ्च मुञ्च चन्द्रम् । यदि न मुञ्चसि, मुखं ते पाटयित्वा मोचयिष्यामि । एष एष दुष्टोऽश्वः परिभ्रष्ट आगच्छति । एष एष चतुष्पथवीथिकायाम् । यावदेनमारुह्य बलिं भक्षयिष्यामि । एते एते दारकभर्तारः ! मां ताडयथ । मा खलु मा खलु मां ताडयत । किं भणथ---अस्माकं किमपि नृत्येति । पश्यत पश्यत दारकभर्तारः ! एते दारकभर्तारः ! पुनरपि मां ताडयथेष्टिकाभिः । मा खलु मा खलु ताडयत । तेन हि अहमपि युष्मांस्ताडयामि ।]
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.