शकारः—हंहो अधिअलणभोइआ! किंत्ति ण जाणामि? । त तादिशिं णअलमंडणं कंचणशदभूशणिअं केण वि कुपुत्तेण अत्थकल्लुवत्तश्श कालणादो शुण्णं पुप्फकलंडकजिण्णुज्जाणं पवेशिअ बाहुपाशबलक्कालेण वशंतशेणि मालिदा, ण मए । (इत्यर्धोक्ते मुखमावृणोति) [अहो अधिकरणभोजकाः! किमिति न जानामि? । तां तादृशीं नगरमण्डनं काञ्चनशतभूषणां केनापि कुपुत्रेणार्थकल्यवर्तस्य कारणाच्छ्न्यं पुष्पकरण्डकजीर्णोद्यानं अवैश्य बाहुपाशबलात्कारेण वसन्तसेना मारिता, न मया ।]
Summary
AI
O judges! Why would I not know? Some wicked person, for the sake of money, killed Vasantasenā—the city's ornament adorned with gold—in the deserted Puṣpakaraṇḍaka garden by strangling her. It was not me.
सारांश
AI
अरे न्यायाधीशों! मैं क्यों नहीं जानूँगा? नगर की शोभा और स्वर्ण आभूषणों से सजी वसन्तसेना को किसी दुष्ट ने धन के लोभ में निर्जन उद्यान में गला घोंटकर मार डाला है, मैंने नहीं।
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.