शकारः—एव्वं भणामि, अवलद्धाह वि ण अ मे किं पि कलइश्शदि, तदो तेण बहिणीवदिणा पारितुश्टेण मे कीलिदुं लक्खिदुं शव्वुज्जाणाणं पवले पुप्फकलंडकजिण्णुजाणे दिएणे । तहिं च पेखिदुं अणुदिअहं शोशावेदुं शोधावेदुं पोत्थावेदुं लुणावेदुं गच्छामि । देव्वजोएण पेक्खामि, ण पेक्खामि वा, इत्थिआशलीलं णिवड़िदं । [एवं भणामि, अपराद्धस्यापि न च मे किमपि करिष्यति, ततस्तेन भगिनीपतिना परितुष्टेन मे क्रीडितुं रक्षितुं सर्वोद्यानानां प्रवरं पुष्पकरण्डक जीर्णोद्यानं दत्तम् । तत्र च प्रेक्षितुमनुदिवसं शुष्कं कारयितुं शोधयितुं पुष्टं कारयितुं लूनं कारयितुं गच्छामि । दैवयोगेन पश्यामि, न पश्यामि वा, स्त्रीशरीरं निपतितम् ।]
Summary
AI
I say this: even if I commit an offense, he will do nothing to me. My brother-in-law, being pleased, gave me the Puṣpakaraṇḍaka old garden, the best of all gardens, for my recreation. I go there daily to inspect and maintain it. By fate, I saw—or rather, I did not see—a woman's body fallen there.
सारांश
AI
मैं कहता हूँ, अपराध होने पर भी मेरा कोई कुछ नहीं बिगाड़ सकता। मेरे बहनोई राजा ने मुझे पुष्पकरण्डक नामक उद्यान दिया है। वहाँ मैं देखभाल और सफाई के लिए प्रतिदिन जाता हूँ। वहाँ मैंने दैवयोग से एक स्त्री का शव पड़ा हुआ देखा।
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.