शकारः—दाशीए धीए! दलिद्दचालुदत्तके शहआलपादवे कडे, इग्गे उण पलाशे भणिदे, किंशुके वि को कड़े । एव्वं तुमं मे गालिं देंती अञ्ज वि तं ज्जेव चालुदत्तकं शुमलेशि । [दास्याःपुत्रि! दरिद्रचारदत्तकः सहकारपादपः कृतः, अहं पुनः पलाशो भणितः? किंशुकोऽपि न कृतः । एवं त्वं मह्यं गालीं ददत्यद्यापि तमेव चारुदत्तकं स्मरसि? ।]
Summary
AI
Daughter of a slave! You call that poor Cārudatta a Sahakāra tree and me a Palāśa? Not even a Kiṃśuka! Even while insulting me, do you still remember that Cārudatta?
सारांश
AI
दुष्ट! तुमने उस कंगाल चारुदत्त को आम और मुझे पलाश कह दिया? मेरा अपमान करते हुए भी तुम उसी को याद कर रही हो?
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.