वसन्तसेना—तदो मए पढ मं संतप्पिदव्वं । (सानुनयम्) हञ्जे! गैण्ह एदं रअणावलिं । मम बहिणीआए अज्जाधूदाए गदुअ समप्पेहि । भणिदव्वं च—‘अहं सिरिचारुदत्तस्स गुणणिज्जिदा दासी, तदा तुम्हाणं पि । ता एसा तुह ज्जेव्व कंठाहरणं हो रअणविली' । [तदा मया प्रथमं संतप्तव्यम् । चेटि! गृहाणैतां रखावलीम् । मम भगिन्या आर्याधूतायै गत्वा समर्पय । वक्तव्यं च—‘अहं श्रीचारुदत्तस्य गुणनिर्जिता दासी, तदा युष्माकमपि । तदेषा तवैव कण्ठाभरणं भवतु रत्नावली' ।]
Summary
AI
Then I shall be the first to be distressed. Maid, take this pearl necklace to my sister, the noble Dhūtā. Tell her: 'I am a slave won over by the virtues of the illustrious Cārudatta, and thus yours as well. Let this pearl necklace be an ornament for your neck.'
सारांश
AI
वसंतसेना कहती है कि तब तो सबसे पहले मुझे दुखी होना चाहिए। वह अपनी रत्नावली दासी को सौंपते हुए कहती है कि इसे आर्या धूता को दे देना और कहना कि वह चारुदत्त के गुणों की दासी होने के कारण उनकी भी दासी है, इसलिए यह रत्नावली उन्हीं के पास शोभा पाएगी।
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.