वसन्तसेना—(विहस्य, सखीमुखं पश्यन्ती) मित्तेअ! कधं ण गेण्हीस्सं रअणावलिं? । (इति गृहीत्वा पार्श्वे स्थापयति,स्वगतम्) कधं झीणकुसुमादो वि सहआरपादवादो मअरंदबिंदओ णिवडंति? (प्रकाशम्)अज्ज! विण्णवेहि तं जूदिअरं मम वअणेण अज्जचारुदत्तं—'अहं पि पदोसे अज्जं पेक्खिदं आअच्छामि' त्ति । [मैत्रेय! कथं न ग्रहीष्यामि रत्नावलीम्? । कथं हीनकुसुमादपि सहकारपादपान्मकरन्दबिन्दवो निपतन्ति? । आर्य! विज्ञापय तं द्यूतकरं मम वचनेनार्यचारुदत्तम्अहमपि प्रदोष आर्यं प्रेक्षितुमागच्छामि' इति ।]
Summary AI Maitreya, how could I not accept the pearl necklace? How is it that drops of honey fall even from a mango tree devoid of flowers? Noble sir, inform that gambler, the noble Cārudatta, on my behalf: 'I too shall come to see the noble one this evening.'
सारांश AI मैत्रेय! मैं इस रत्नावली को क्यों नहीं लूँगी? पुष्पविहीन होने पर भी आम के वृक्ष से मकरंद की बूँदें कैसे गिर रही हैं? आर्य! मेरी ओर से उस जुआरी आर्य चारुदत्त से कहना कि मैं भी सायंकाल आर्य से मिलने आऊँगी।
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.