विदूषकः—मम दाव दुवेहिं ज्जेब्व हस्सं जाअदि । इत्थिआए सक्कअं पठंतीए, मणुरसेण अ काअलीं गाअंतेण । इत्थिआ दाव सक्कअं पठंती, दिण्णणवणस्सा विअ गिट्टी, अहिअं सुसुआअदि । मणुस्सो वि काअलीं गाअंतो, सुक्खसुमणोदोमवेट्टिदो बुड्ढपुरोहिदो विअ मंतं जवंतो, दिढं मे ण रोअदि । [मम तावद्द्वाभ्यामेव हास्यं जायते । स्त्रिया संस्कृतं पठन्त्या, मनुष्येण च काकलीं गायता । स्त्री तावत्संस्कृतं पठन्ती—दत्तनवस्येव गृष्टिः, अधिकं सूसूशब्दं करोति । मनुष्योऽपि काकलीं गायन, शुष्कसुमनोदामवेष्टितो वृद्धपुरोहित इव मन्त्रं जपन, दृढं में न रोचते ।]
Summary
AI
Two things especially make me laugh: a woman reciting Sanskrit and a man singing in a high-pitched voice. A woman reciting Sanskrit is like a young cow with a new nose-rope, making excessive whistling sounds. And a man singing in a high pitch, like an old priest chanting mantras while adorned with a dried flower garland, truly does not please me.
सारांश
AI
मुझे दो ही बातों पर हँसी आती है—एक तो संस्कृत बोलती हुई स्त्री पर और दूसरा सुरीले स्वर में गाते हुए पुरुष पर। संस्कृत बोलती हुई स्त्री वैसी ही लगती है जैसे नाक में नई नकेल डली हुई कोई बछिया, जो बहुत 'सू-सू' की आवाज़ करती है। और कोमल स्वर में गाता हुआ पुरुष मुझे सूखे फूलों की माला लपेटे हुए मंत्र जपते किसी बूढ़े पुरोहित की तरह लगता है, जो बिल्कुल अच्छा नहीं लगता।
Other texts to read
About
Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.