संवाहकः—तदो अज्जए! एशे णिजगेहे आहिँडकाणं मुहादो शुणिअ अपुव्वदेशदंशणकुदूहलेण इह आगदे । इह वि मए पविशिअ उज्जइणिं एक्के अज्जे शुश्शूशिदे । जे तालिशे पिअदंशणे पिअवादी, दइअ ण कित्तेदि, अवकिदं विशुमलेदि । किं बहुणा पलंतेण । दक्खिणदाए पलकेलअं विअ अत्ताणअं अवगच्छदि, शलणागअवच्छले अ । [तत आर्ये! एष निजगृह आहिण्डकानां मुखाच्छ्रुत्वाऽपूर्वदेश दर्शनकुतूहलेनेहागतः । इहापि मया प्रविश्योज्जयिनीमेक आर्यः शुश्रूषितः । यस्तादृशः प्रियदर्शनः प्रियवादी, दत्वा न कीर्तयति, अपकृतं विस्मरति । किं बहुना प्रलपितेन । दक्षिणतया परकीयमिवात्मानमवगच्छति, शरणागतवत्सलश्च ।]
Summary AI Then, noble lady, having heard from travelers at my own home, I came here out of curiosity to see a new land. Having entered Ujjayinī, I served a noble man. He was pleasant to look at and soft-spoken; he does not boast after giving and forgets injuries. To be brief, because of his courtesy, he treats himself as if he belongs to others, and he is compassionate toward those who seek refuge.
सारांश AI फिर आर्या, घर पर यात्रियों से सुनकर नए देशों को देखने की उत्सुकता में मैं यहाँ आया। यहाँ उज्जयिनी में मैंने एक सज्जन की सेवा की, जो अत्यंत सुंदर और मृदुभाषी हैं। वे दान देकर जताते नहीं और बुराई को भूल जाते हैं। संक्षेप में, वे अत्यंत उदार और शरणागतवत्सल हैं।
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.