अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥

अन्वयः AI यः अन्तकाले च माम् एव स्मरन् कलेवरम् मुक्त्वा प्रयाति, सः मद्भावम् याति। अत्र संशयः न अस्ति।

Summary AI And whoever, at the end of life, quits his body remembering Me alone, attains My nature. Of this there is no doubt.

सारांश AI जो मनुष्य अंत समय में केवल मेरा स्मरण करते हुए प्राण त्यागता है, वह मेरे साक्षात् स्वरूप को प्राप्त करता है, इसमें कोई संदेह नहीं है।

पदच्छेदः AI

अन्तकाले	अन्तकाल (७.१)	At the time of death
च	च	and
माम्	अस्मद् (२.१)	Me
एव	एव	alone
स्मरन्	स्मरत् (√स्मृ+शतृ, १.१)	remembering
मुक्त्वा	मुक्त्वा (√मुच्+क्त्वा)	having left
कलेवरम्	कलेवर (२.१)	the body
यः	यद् (१.१)	whoever
प्रयाति	प्रयाति (प्र√या कर्तरि लट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	departs
सः	तद् (१.१)	he
मद्भावम्	मद्भाव (२.१)	My nature
याति	याति (√या कर्तरि लट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	attains
न	न	not
अस्ति	अस्ति (√अस् कर्तरि लट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	is
अत्र	अत्र	in this
संशयः	संशय (१.१)	doubt

छन्दः अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥