अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।
तथापि त्वं महाबाहो नैनं शोचितुमर्हसि ॥

अन्वयः AI महाबाहो, अथ च त्वम् एनम् नित्यजातम् वा नित्यम् मृतम् मन्यसे, तथा अपि एनम् शोचितुम् न अर्हसि।

Summary AI If, however, you think that the soul is perpetually born and always dies, still you have no reason to lament, O mighty-armed Arjuna.

सारांश AI हे महाबाहो! यदि तुम इसे सदा जन्मने और सदा मरने वाला भी मानते हो, तो भी तुम्हें शोक करना उचित नहीं है।

पदच्छेदः AI

अथ	अथ	if, however
च	च	and
एनम्	इदम् (२.१)	this (soul)
नित्यजातम्	नित्य–जात (√जन्+क्त, २.१)	as constantly born
नित्यम्	नित्यम्	constantly
वा	वा	or
मन्यसे	मन्यसे (√मन् कर्तरि लट् (आत्मने.) म.पु. द्वि.)	you think
मृतम्	मृत (√मृ+क्त, २.१)	as dead
तथापि	तथापि	still
त्वम्	युष्मद् (१.१)	you
महाबाहो	महाबाहु (८.१)	O mighty-armed one
न	न	not
एनम्	इदम् (२.१)	for this
शोचितुम्	शोचितुम् (√शुच्+तुमुन्)	to grieve
अर्हसि	अर्हसि (√अर्ह् कर्तरि लट् (परस्मै.) म.पु. एक.)	you should

छन्दः अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।तथापि त्वं महाबाहो नैनं शोचितुमर्हसि ॥