उत्खाय दर्पचलितेन सहैव रज्ज्वा
कीलं प्रयत्नपरमानवदुर्ग्रहेण ।
आकुल्यकारि कटकस्तुरगेण तूर्ण-
मश्वेति विद्रुतमनुद्रुताश्वमन्यम् ॥

मल्लिनाथः उत्खायेति ॥ दर्पाच्चलितेनोल्ललितेन अत एव रज्ज्वा पाशेन सह कीलं शङ्कुम् । `शङ्कावपि द्वयोः कीलः` । इत्यमरः। उत्खाय उत्पाट्य तूर्णं विद्रुतं धावन्तम् । अन्यमश्वम् । अश्वेत्यनुगवता वडवेति भ्रान्त्यानुधावता प्रयत्नपरैर्ग्रहीतुं प्रयतमानैरपि मानवैर्मनुष्यैर्दुर्ग्रहेण तुरंगेण कटकः शिबिरमाकुल्यकारि आकुलीकृतः । आकुलशब्दादभूततद्भावे चिः `अस्य च्चौ` (७/४।३२) इतीकारः । करोतेः कर्मणि लुङि चिणो लुक्

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४
उ	त्खा	य	द	र्प	च	लि	ते	न	स	है	व	र	ज्ज्वा
की	लं	प्र	य	त्न	प	र	मा	न	व	दु	र्ग्र	हे	ण
आ	कु	ल्य	का	रि	क	ट	क	स्तु	र	गे	ण	तू	र्ण
म	श्वे	ति	वि	द्रु	त	म	नु	द्रु	ता	श्व	म	न्यम्
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

किरातार्जुनीयम् भारविः

भट्टिकाव्यम् भट्टिः

About

Resources

Connect