ओजोभाजां यद्रणे संस्थिताना-
मादत्तीव्रं सार्धमङ्गेन नूनम् ।
ज्वालाव्याजादुद्वमन्ती तदन्त-
स्तेजस्तारं दीप्तजिह्वा ववाशे ॥

मल्लिनाथः ओजोभाजामिति ॥ दीप्ता ज्वलन्ती जिह्वा यस्याः सा दीप्तजिह्वा शिवा । रणे संस्थितानां मृतानां ओजोभाजामोजस्विनां अङ्गेन गात्रेण साधं यत्तीव्रं तिग्मं तेज आददभक्षयत् । अदेर्लङ् `अदः सर्वेषाम्` (अष्टाध्यायी ७.३.१०० ) इत्यडागमेऽपृक्तस्य `आडजादीनाम्` (अष्टाध्यायी ६.१.७२ ) इत्यांडागमोऽङ्गस्य `आटश्च` (अष्टाध्यायी ६.१.९० ) इति वृद्धिः । तदन्तरन्तरेऽन्तरितं तेजो ज्वालाव्याजान्मुखोल्काच्छलादुद्वमन्ती तारमुचैर्ववाशे रौति स्म । `तिरश्चां वाशितं रुतम्` इत्यमरः । नूनमित्युस्प्रेक्षायाम् । अत्र व्याजशब्देन ज्वालास्वापहृवेन तेजस्त्वोत्प्रेक्षणे सापहवोत्प्रेक्षेति सर्वस्वकारः

छन्दः शालिनी [११: मततगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११
ओ	जो	भा	जां	य	द्र	णे	सं	स्थि	ता	ना
मा	द	त्ती	व्रं	सा	र्ध	म	ङ्गे	न	नू	नम्
ज्वा	ला	व्या	जा	दु	द्व	म	न्ती	त	द	न्त
स्ते	ज	स्ता	रं	दी	प्त	जि	ह्वा	व	वा	शे
म			त			त			ग	ग

Other texts to read

कुमारसंभवम् कालिदासः

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect