दधानमम्भोरुहकेसरद्युती-
र्जटाः शरच्चन्द्र मरीचिरोचिषम् ।
विपाकस्तुङ्गास्तुहिनस्थलीरुहो
धरादरेन्द्रं व्रततीततीरिव ॥

मल्लिनाथः दधानमिति ॥ पुनः कीदृशम् । अम्भोरुहकेसरद्युतीः पद्मकिंजल्कप्रभापिशङ्गीरित्यर्थः । जटा दधानम् , स्वयं तु शरच्चन्द्रमरीचिरिव रोचिर्यस्य तम् । धवलमित्यर्थः । अत एव विपाकेन परिणामेन पिङ्गाः पिङ्गलास्तुहिनस्थल्यां तुषारभूमौ रोहन्तीति तुहिनस्थलीरुहः व्रततीततीर्लताव्यूहान् `वल्ली तु व्रततिर्लता` इत्यमरः । दधानं धराधरेन्द्रो हिमवान् तुहिनस्थलीति लिङ्गान्नारदोपमानत्वाच्च तमिव स्थितम्

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
द	धा	न	म	म्भो	रु	ह	के	स	र	द्यु	ती
र्ज	टाः	श	र	च्च	न्द्र	म	री	चि	रो	चि	षम्
वि	पा	क	स्तु	ङ्गा	स्तु	हि	न	स्थ	ली	रु	हो
ध	रा	द	रे	न्द्रं	व्र	त	ती	त	ती	रि	व
ज			त			ज			र

Other texts to read

कुमारसंभवम् कालिदासः

भट्टिकाव्यम् भट्टिः

About

Resources

Connect