विधाय तस्यापचितिं प्रसेदुषः
प्रकाममप्रीयत यज्वनां प्रियः ।
ग्रहीतुमार्यान्परिचर्यया मुहु-
र्महानुभावा हि नितान्तमर्थिनः ॥

मल्लिनाथः विधायेति ॥ यज्वानो विधिनेष्टवन्तः । `यज्वा तु विधिनेष्टवान्` इत्यमरः । `सुयजो:-` (अष्टाध्यायी ३.२.१०३ ) इति यजिधातोर्ङव्निप् । तेषां प्रियो हरिः प्रसेदुषः प्रसन्नस्य । `सदेः क्वसुः` इत्युक्तम् । तस्य मुनेरपचितिं पूजाम् । `पूजा नमस्यापचितिः` इत्यमरः। विधाय विशेषेण मनोवाक्कायकर्मभिस्तत्परतया कृत्वा प्रकाममत्यर्थमप्रीयत प्रीतो बभूव । प्रीयतेर्दैवादिकात्कर्तरि लङ् । मुनिपूजायाः प्रीतिहेतुत्वेऽर्थान्तरं न्यस्यति-महानुभावा महात्मान आर्यान्पूज्यान् परिचर्यया मुहुर्ग्रहीतुं वशीकर्तुम् । `ग्रहोऽलिटि दीर्घः` (अष्टाध्यायी ७.२.३७ ) इतीटो दीर्घः । नितान्तमर्थिनोऽभिलाषवन्तो हि भवन्ति । अर्थोऽभिलाषः स एषामस्तीति मत्वर्थ इनिर्न तु णिनिः । `कृद्वृत्ते स्तद्धितवृत्तिर्बलीयसी` इति भाष्यात्

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
वि	धा	य	त	स्या	प	चि	तिं	प्र	से	दु	षः
प्र	का	म	म	प्री	य	त	य	ज्व	नां	प्रि	यः
ग्र	ही	तु	मा	र्या	न्प	रि	च	र्य	या	मु	हु
र्म	हा	नु	भा	वा	हि	नि	ता	न्त	म	र्थि	नः
ज			त			ज			र

Other texts to read

नैषधीयचरितम् श्रीहर्षः

रामायणम् वाल्मीकिः

About

Resources

Connect