छिन्नोऽपि रोहति तर्क्षीणोऽप्युपचीयते पुनश्चन्द्रः ।इति विमृशन्तः सन्तः सन्तप्यन्ते न दुःखेषु ॥

अन्वयः AI तरुः छिन्नः अपि रोहति। चन्द्रः क्षीणः अपि पुनः उपचीयते। इति विमृशन्तः सन्तः दुःखेषु न सन्तप्यन्ते।

Summary AI A tree, even when cut, grows again. The moon, even when waned, waxes again. Reflecting thus, the virtuous are not distressed by sorrows.

सारांश AI कटा हुआ वृक्ष फिर हरा हो जाता है और क्षीण हुआ चंद्रमा पुनः बढ़ जाता है। यह सोचकर ज्ञानी जन विपत्ति के समय शोक नहीं करते।

पदच्छेदः AI

छिन्नः	छिन्न (√छिद्+क्त, १.१)	cut
अपि	अपि	even when
रोहति	रोहति (√रुह् कर्तरि लट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	grows
तरुः	तरु (१.१)	a tree
क्षीणः	क्षीण (√क्षि+क्त, १.१)	waned
अपि	अपि	even when
उपचीयते	उपचीयते (उप√चि भावकर्मणोः लट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	waxes
पुनः	पुनर्	again
चन्द्रः	चन्द्र (१.१)	the moon
इति	इति	thus
विमृशन्तः	विमृशत् (वि√मृश्+शतृ, १.३)	reflecting
सन्तः	सत् (१.३)	the virtuous
सन्तप्यन्ते	सन्तप्यन्ते (सम्√तप् भावकर्मणोः लट् (आत्मने.) प्र.पु. बहु.)	are distressed
न	न	not
दुःखेषु	दुःख (७.३)	by sorrows