मय्येव विस्मरणदारुणचित्तवृत्तौ
वृत्तं रहः प्रणयमप्रतिपद्यमाने ।
भेदाद्भ्रुवोः कुटिलयोरतिलोहिताक्ष्या
भग्नं शरासनमिवातिरुषा स्मरस्य ॥

अन्वयः AI विस्मरणदारुणचित्तवृत्तौ मयि एव रहः वृत्तं प्रणयम् अप्रतिपद्यमाने (सति), अतिरुषा अतिलोहिताक्ष्याः कुटिलयोः भ्रुवोः भेदात् स्मरस्य शरासनं भग्नम् इव (आसीत्) ।

Summary AI As I, whose mind was cruel with forgetfulness, failed to acknowledge our secret love, her arched eyebrows, with her eyes extremely red from great anger, seemed like the bow of the God of Love, broken in fury.

पदच्छेदः AI

मयि	अस्मद् (७.१)	As I
एव	एव	indeed
विस्मरणदारुणचित्तवृत्तौ	विस्मरण–दारुण–चित्तवृत्ति (७.१)	whose mind was cruel with forgetfulness
वृत्तम्	वृत्त (√वृत्+क्त, २.१)	that occurred
रहः	रहस्	in secret
प्रणयम्	प्रणय (२.१)	love
अप्रतिपद्यमाने	अप्रतिपद्यमान (प्रति√पद्+शानच्, ७.१)	failed to acknowledge
भेदात्	भेद (५.१)	from the arching
भ्रुवोः	भ्रू (६.२)	of her two eyebrows
कुटिलयोः	कुटिल (६.२)	curved
अतिलोहिताक्ष्याः	अतिलोहित–अक्षि (६.१)	of her whose eyes were extremely red
भग्नम्	भग्न (√भञ्ज्+क्त, १.१)	broken
शरासनम्	शरासन (१.१)	the bow
इव	इव	as if
अतिरुषा	अतिरुष् (३.१)	with great anger
स्मरस्य	स्मर (६.१)	of the God of Love

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४
म	य्ये	व	वि	स्म	र	ण	दा	रु	ण	चि	त्त	वृ	त्तौ
वृ	त्तं	र	हः	प्र	ण	य	म	प्र	ति	प	द्य	मा	ने
भे	दा	द्भ्रु	वोः	कु	टि	ल	यो	र	ति	लो	हि	ता	क्ष्या
भ	ग्नं	श	रा	स	न	मि	वा	ति	रु	षा	स्म	र	स्य
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

रघुवंशम् कालिदासः

नाट्यशास्त्रम् भरतमुनिः

About

Resources

Connect