अथ जानपदो विप्रः शिशुमप्राप्तयौवनम् ।
अवतार्याङ्कशय्यास्थं द्वारि चक्रन्द भूपतेः ॥

अन्वयः AI अथ जानपदः विप्रः अप्राप्तयौवनम् अङ्कशय्यास्थम् शिशुम् अवतार्य भूपतेः द्वारि चक्रन्द।
सञ्जीविनीटीका (मल्लिनाथः) अथेति॥ अथ जनपदे भवो जानपदो विप्रः। कश्चिदिति शेषः। अप्राप्त यौवनं शिशुम्। मृतमिति शेषः। भूपते रामस्य द्वारि। अङअकशय्यास्थं यथा तथाऽवतार्याङ्कस्थत्वेनैवावरोप्य। चक्रन्द चुक्रोश ॥
Summary AI Then, a brahmin from the countryside, after placing down his young son who had died before reaching youth from the bed of his lap, cried out loudly at the king's gate.
सारांश AI इसके बाद एक ग्रामीण ब्राह्मण अपने अल्पायु मृत पुत्र के शव को गोद में लिए राजा के द्वार पर आकर विलाप करने लगा।
पदच्छेदः AI
अथअथ Then
जानपदःजानपद (१.१) from the countryside
विप्रःविप्र (१.१) a brahmin
शिशुम्शिशु (२.१) his child
अप्राप्तयौवनम्अप्राप्तयौवन (२.१) who had not reached youth
अवतार्यअवतार्य (अव√तॄ+णिच्+ल्यप्) after placing down
अङ्कशय्यास्थम्अङ्कशय्यास्थ (२.१) who was lying on the bed of his lap
द्वारिद्वार् (७.१) at the gate
चक्रन्दचक्रन्द (√क्रन्द् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.) cried out loudly
भूपतेःभूपति (६.१) of the king
छन्दः अनुष्टुप् [८]
छन्दोविश्लेषणम्
जा दो वि प्रः
शि शु प्रा प्त यौ नम्
ता र्या ङ्क य्या स्थं
द्वा रि क्र न्द भू तेः
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.