श्रीहर्षं कविराजराजिमुकुटालंकारहीरः सुतं
श्रीहीरः सुषुवे जितेन्द्रियचयं मामल्लदेवी च यम् ।
तस्य श्रीविजयप्रशस्तिरचनातातस्य नव्ये महा-
काव्ये चारुणि नैषधीयचरिते सर्गोऽगमत्पञ्चमः ॥

अन्वयः AI कविराजराजिमुकुटालंकारहीरः श्रीहीरः च मामल्लदेवी च जितेन्द्रियचयम् यम् श्रीहर्षम् सुतम् सुषुवे, तस्य श्रीविजयप्रशस्तिरचनातातस्य (श्रीहर्षस्य) नव्ये चारुणि नैषधीयचरिते महाकाव्ये पञ्चमः सर्गः अगमत् ।

Summary AI Here ends the fifth canto of the new and beautiful epic poem, the Naishadhiyacharita, composed by Shriharsha, the son of Shrihira—who was the crest-jewel on the crowns of the assembly of great poets—and Mamalladevi, who had conquered his senses, and whose father composed the Vijayaprashasti.

पदच्छेदः AI

श्रीहर्षम्	श्रीहर्ष (२.१)	Shriharsha
कविराजराजिमुकुटालंकारहीरः	कविराज–राजि–मुकुट–अलंकार–हीर (१.१)	the diamond ornament on the crowns of the assembly of great poets
सुतम्	सुत (२.१)	as a son
श्रीहीरः	श्रीहीर (१.१)	Shrihira
सुषुवे	सुषुवे (√सू कर्तरि लिट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	begot
जितेन्द्रियचयम्	जित–इन्द्रिय–चय (२.१)	who had conquered his senses
मामल्लदेवी	मामल्लदेवी (१.१)	Mamalladevi
च	च	and
यम्	यद् (२.१)	whom
तस्य	तद् (६.१)	his
श्रीविजयप्रशस्तिरचनातातस्य	श्री–विजयप्रशस्ति–रचना–तात (६.१)	of him whose father composed the Vijayaprashasti
नव्ये	नव्य (७.१)	in the new
महाकाव्ये	महाकाव्य (७.१)	in the epic poem
चारुणि	चारु (७.१)	in the beautiful
नैषधीयचरिते	नैषधीयचरित (७.१)	in the Naishadhiyacharita
सर्गः	सर्ग (१.१)	the canto
अगमत्	अगमत् (√गम् कर्तरि लुङ् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	has gone (ended)
पञ्चमः	पञ्चम (१.१)	the fifth

छन्दः शार्दूलविक्रीडितम् [१९: मसजसततग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७	१८	१९
श्री	ह	र्षं	क	वि	रा	ज	रा	जि	मु	कु	टा	लं	का	र	ही	रः	सु	तं
श्री	ही	रः	सु	षु	वे	जि	ते	न्द्रि	य	च	यं	मा	म	ल्ल	दे	वी	च	यम्
त	स्य	श्री	वि	ज	य	प्र	श	स्ति	र	च	ना	ता	त	स्य	न	व्ये	म	हा
का	व्ये	चा	रु	णि	नै	ष	धी	य	च	रि	ते	स	र्गो	ऽग	म	त्प	ञ्च	मः
म			स			ज			स			त			त			ग

Other texts to read

रामायणम् वाल्मीकिः

शिशुपालवधम् माघः

About

Resources

Connect