अथ मुहुर्बहुनिन्दितचन्द्रया
स्तुतविधुंतुदया च तया मुहुः ।
पतितया स्मरतापमये गदे
निजगदेऽश्रुविमिश्रमुखी सखी ॥

अन्वयः AI अथ स्मरतापमये गदे पतितया, मुहुः बहुनिन्दितचन्द्रया मुहुः स्तुतविधुंतुदया च तया अश्रुविमिश्रमुखी सखी निजगदे ।

Summary AI Then, by Damayanti—who had fallen into the sickness of love-fever, who repeatedly censured the moon and repeatedly praised Rahu (the moon-eater)—her friend, whose own face was tear-streaked, was addressed.

पदच्छेदः AI

अथ	अथ	Then
मुहुः	मुहुः	again and again
बहुनिन्दितचन्द्रया	बहुनिन्दितचन्द्र (३.१)	by her who greatly censured the moon
स्तुतविधुंतुदया	स्तुतविधुंतुद (३.१)	and praised Rahu (the moon-devourer)
च	च	and
तया	तद् (३.१)	by her (Damayanti)
मुहुः	मुहुः	again and again
पतितया	पतित (√पत्+क्त, ३.१)	who had fallen
स्मरतापमये	स्मरतापमय (७.१)	full of the heat of love
गदे	गद (७.१)	into the sickness
निजगदे	निजगदे (नि√गद् कर्तरि लिट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	was spoken to
अश्रुविमिश्रमुखी	अश्रुविमिश्रमुखी (१.१)	whose face was mixed with tears
सखी	सखी (१.१)	the friend

छन्दः द्रुतविलम्बितम् [१२: नभभर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
अ	थ	मु	हु	र्ब	हु	नि	न्दि	त	च	न्द्र	या
स्तु	त	वि	धुं	तु	द	या	च	त	या	मु	हुः
प	ति	त	या	स्म	र	ता	प	म	ये	ग	दे
नि	ज	ग	दे	ऽश्रु	वि	मि	श्र	मु	खी	स	खी
न			भ			भ			र

अथ मुहुर्बहुनिन्दितचन्द्रया
स्तुतविधुंतुदया च तया मुहुः ।
पतितया स्मरतापमये गदे
निजगदेऽश्रुविमिश्रमुखी सखी ॥

Other texts to read

श्रीमद्भगवद्गीता

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect