ताभ्यामभूद्युगपदप्यभिधीयमानं
भेदव्यपाकृति मिथःप्रतिघातमेव ।
श्रोत्रे तु तस्य पपतुर्नृपतेर्न किंचि-
द्भैम्यामनिष्टशतशङ्कितयाकुलस्य ॥

अन्वयः AI ताभ्याम् युगपत् अपि अभिधीयमानम् (वचनम्) भेदव्यपाकृति (सत्) मिथः प्रतिघातम् एव अभूत् । तु भैभ्याम् अनिष्टशतशङ्कितया आकुलस्य तस्य नृपतेः श्रोत्रे किंचित् न पपतुः ।

Summary AI Although spoken simultaneously by both, their words, lacking distinction, simply cancelled each other out. Nothing entered the ears of the king, who was agitated by the fear of a hundred misfortunes befalling Damayanti.

पदच्छेदः AI

ताभ्याम्	तद् (३.२)	by those two
अभूत्	अभूत् (√भू कर्तरि लुङ् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	became
युगपत्	युगपत्	simultaneously
अपि	अपि	even
अभिधीयमानम्	अभिधीयमान (अभि√धा+यक्+शानच्, १.१)	being spoken
भेदव्यपाकृति	भेदव्यपाकृति (१.१)	lacking distinction
मिथः	मिथः	mutually
प्रतिघातम्	प्रतिघात (१.१)	cancelling out
एव	एव	only
श्रोत्रे	श्रोत्र (७.१)	in the ear
तु	तु	but
तस्य	तद् (६.१)	of that
पपतुः	पपतुः (√पत् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. द्वि.)	did fall
नृपतेः	नृपति (६.१)	of the king
न	न	not
किंचित्	किंचित्	anything
भैम्याम्	भैमी (७.१)	regarding Bhaimi (Damayanti)
अनिष्टशतशङ्कितया	अनिष्टशतशङ्किता (३.१)	by the fear of a hundred misfortunes
आकुलस्य	आकुल (६.१)	of the agitated

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४
ता	भ्या	म	भू	द्यु	ग	प	द	प्य	भि	धी	य	मा	नं
भे	द	व्य	पा	कृ	ति	मि	थः	प्र	ति	घा	त	मे	व
श्रो	त्रे	तु	त	स्य	प	प	तु	र्नृ	प	ते	र्न	किं	चि
द्भै	म्या	म	नि	ष्ट	श	त	श	ङ्कि	त	या	कु	ल	स्य
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

भट्टिकाव्यम् भट्टिः

योगवासिष्ठम् वाल्मीकिः

About

Resources

Connect