ह्रीभराद्विमुखया तया भियं
सञ्जितामननुरागशङ्किनि ।
स स्वचेतसि लुलोप संस्मर-
न्दूत्यकालकलितं तदाशयम् ॥

अन्वयः AI सः ह्री-भरात् विमुखया तया सञ्जिताम् भियम्, अननुराग-शङ्किनि स्व-चेतसि, दूत्य-काल-कलितम् तदाशयम् संस्मरन् लुलोप ।
Summary AI When she turned her face away from the weight of shyness, he, fearing a lack of affection, erased that fear from his mind by remembering her true intentions, which he had understood during his time as a messenger.
पदच्छेदः AI
ह्रीभरात्ह्रीभर (५.१) from the weight of shyness
विमुखयाविमुख (३.१) by her who had turned her face away
तयातद् (३.१) by her
भियम्भी (२.१) fear
सञ्जिताम्सञ्जित (√सञ्ज्+णिच्+क्त, २.१) caused/produced
अननुरागशङ्किनिअननुरागशङ्किन् (७.१) in (his mind) fearing a lack of affection
सःतद् (१.१) he (Nala)
स्वचेतसिस्वचेतस् (७.१) in his own mind
लुलोपलुलोप (√लुप् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.) erased
संस्मरन्संस्मरत् (सम्√स्मृ+शतृ, १.१) remembering
दूत्यकालकलितम्दूत्यकालकलित (२.१) understood during the time of his embassy
तदाशयम्तद्आशय (२.१) her intention
छन्दः रथोद्धता [११: रनरलग]
छन्दोविश्लेषणम्
१० ११
ह्री रा द्वि मु या या भि यं
ञ्जि ता नु रा ङ्कि नि
स्व चे सि लु लो सं स्म
न्दू त्य का लि तं दा यम्
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.