सरोजकोशाभिनयेन पाणिना
स्थितेऽपि कूरे मुहुरेव याचते ।
सखि त्वमस्मै वितर त्वमित्युभे
मिथो न वादाद्ददतुः किलौदनम् ॥

अन्वयः AI कूरे सरोज-कोश-अभिनयेन पाणिना स्थिते अपि, मुहुः एव याचते (सति), "सखि, त्वम् अस्मै वितर", "त्वम् (वितर)" इति मिथः वादात् उभे ओदनम् न ददतुः किल।

Summary AI Even as a guest, with his hand shaped like a lotus bud placed on the rice, repeatedly asked for more, two serving maids argued. "Friend, you give it to him," "No, you give it," they said to each other, and due to their dispute, neither of them actually gave him the rice.

पदच्छेदः AI

सरोजकोशाभिनयेन	सरोज–कोश–अभिनय (३.१)	with a hand gesturing like a lotus bud
पाणिना	पाणि (३.१)	with the hand
स्थिते	स्थित (√स्था+क्त, ७.१)	while being placed
अपि	अपि	even
कूरे	कूर (७.१)	on the boiled rice
मुहुः	मुहुस्	repeatedly
एव	एव	indeed
याचते	याचते (√याच् कर्तरि लट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	he asks for
सखि	सखि (८.१)	O friend
त्वम्	युष्मद् (१.१)	you
अस्मै	इदम् (४.१)	to him
वितर	वितर (वि√तृ कर्तरि लोट् (परस्मै.) म.पु. एक.)	give
त्वम्	युष्मद् (१.१)	you
इति	इति	thus
उभे	उभ (१.२)	both
मिथः	मिथस्	mutually
न	न	not
वादात्	वाद (५.१)	due to the argument
ददतुः	ददतुः (√दा कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. द्वि.)	gave
किल	किल	indeed
ओदनम्	ओदन (२.१)	rice

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
स	रो	ज	को	शा	भि	न	ये	न	पा	णि	ना
स्थि	ते	ऽपि	कू	रे	मु	हु	रे	व	या	च	ते
स	खि	त्व	म	स्मै	वि	त	र	त्व	मि	त्यु	भे
मि	थो	न	वा	दा	द्द	द	तुः	कि	लौ	द	नम्
ज			त			ज			र

Other texts to read

श्रीमद्भगवद्गीता

शिशुपालवधम् माघः

About

Resources

Connect