प्रलेहजस्नेहधृतानुबिम्बनां
चुचुम्ब कोऽपि श्रितभोजनच्छलः ।
मुहुः परिस्पृश्य कराङ्गुलीमुखै-
स्ततो नु रक्तैः स्वमवापितैर्मुखम् ॥

अन्वयः AI कः अपि श्रित-भोजन-च्छलः, प्रलेह-ज-स्नेह-धृत-अनुबिम्बनाम् (कराङ्गुलीम्) मुहुः परिस्पृश्य, ततः नु रक्तैः अवापितैः कर-अङ्गुली-मुखैः स्वम् मुखम् चुचुम्ब।

Summary AI Someone, under the pretext of eating, repeatedly touched the reflection of his beloved held in the grease on his fingertips. Then, he kissed his own face with those fingertips, which had become reddened as if by kissing her lips.

पदच्छेदः AI

प्रलेह	प्रलेह	licked food
ज	ज	produced from
स्नेह	स्नेह	by the grease
धृत	धृत (√धृ+क्त)	held
अनुबिम्बनाम्	अनुबिम्बना (२.१)	the reflection
चुचुम्ब	चुचुम्ब (√चुम्ब् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	kissed
कोऽपि	किम् (१.१)–अपि	someone
श्रित	श्रित (√श्रि+क्त)	resorted to
भोजन	भोजन	eating
च्छलः	छल (१.१)	under the pretext of
मुहुः	मुहुर्	repeatedly
परिस्पृश्य	परिस्पृश्य (परि√स्पृश्+ल्यप्)	having touched
कर	कर	hand
अङ्गुली	अङ्गुली	finger
मुखैः	मुख (३.३)	with the tips of
ततः	ततः	then
नु	नु	indeed
रक्तैः	रक्त (३.३)	reddened
स्वम्	स्व (२.१)	his own
अवापितैः	अवापित (अव√आप्+णिच्+क्त, ३.३)	obtained
मुखम्	मुख (२.१)	face

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
प्र	ले	ह	ज	स्ने	ह	धृ	ता	नु	बि	म्ब	नां
चु	चु	म्ब	को	ऽपि	श्रि	त	भो	ज	न	च्छ	लः
मु	हुः	प	रि	स्पृ	श्य	क	रा	ङ्गु	ली	मु	खै
स्त	तो	नु	र	क्तैः	स्व	म	वा	पि	तै	र्मु	खम्
ज			त			ज			र

Other texts to read

महाभारतम् वेदव्यासः

शिशुपालवधम् माघः

About

Resources

Connect