यमेन जिह्वा प्रहितेव या निजा
तमात्मजां याचितुमर्थिना भृशम् ।
स तां ददेऽस्मै परिवारशोभिनीं
करग्रहार्हामसिपुत्रिकामपि ॥

अन्वयः AI या निजा जिह्वा अर्थिना यमेन तम् आत्म-जाम् भृशम् याचितुम् प्रहिता इव, सः ताम् परिवार-शोभिनीम् कर-ग्रह-अर्हाम् असि-पुत्रिकाम् अपि अस्मै ददे ।

Summary AI He (Bhima) also gave Nala a dagger, which was worthy of being held and shone with its sheath. It was as if it were Yama's own tongue, sent forth by him as a supplicant to earnestly ask Nala for his daughter (i.e., to take lives).

पदच्छेदः AI

यमेन	यम (३.१)	by Yama
जिह्वा	जिह्वा (१.१)	tongue
प्रहिता	प्रहित (प्र√धा+क्त, १.१)	sent forth
इव	इव	as if
या	यद् (१.१)	which
निजा	निज (१.१)	his own
तम्	तद् (२.१)	him (Nala)
आत्मजाम्	आत्मजा (२.१)	his daughter
याचितुम्	याचितुम् (√याच्+तुमुन्)	to ask for
अर्थिना	अर्थिन् (३.१)	as a supplicant
भृशम्	भृशम्	greatly
सः	तद् (१.१)	he (Bhima)
ताम्	तद् (२.१)	that
ददे	ददे (√दा कर्तरि लिट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	gave
अस्मै	इदम् (४.१)	to him
परिवारशोभिनीम्	परिवार–शोभिनी (२.१)	shining with a sheath
करग्रहार्हाम्	कर–ग्रह–अर्हा (२.१)	worthy of being held in hand
असिपुत्रिकाम्	असि–पुत्रिका (२.१)	dagger
अपि	अपि	also

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
य	मे	न	जि	ह्वा	प्र	हि	ते	व	या	नि	जा
त	मा	त्म	जां	या	चि	तु	म	र्थि	ना	भृ	शम्
स	तां	द	दे	ऽस्मै	प	रि	वा	र	शो	भि	नीं
क	र	ग्र	हा	र्हा	म	सि	पु	त्रि	का	म	पि
ज			त			ज			र

Other texts to read

किरातार्जुनीयम् भारविः

श्रीमद्भगवद्गीता

About

Resources

Connect