भक्त्या तयैव प्रससाद तस्या-
स्तुष्टं स्वयं देवचतुष्टयं ततः ।
स्वेनानलस्य स्फुटतां यियासोः
फूत्कृत्यपेक्षा कियती खलु स्यात् ॥

अन्वयः AI ततः तया भक्त्या एव तुष्टं तत् देव-चतुष्टयं तस्याः (कृते) स्वयं प्रससाद । खलु स्वेन स्फुटतां यियासोः अनलस्य फूत्कृत्य-अपेक्षा कियती स्यात्?

Summary AI Then, pleased by that very devotion of hers, the quartet of gods became gracious to her on their own. Indeed, for a fire that wishes to blaze forth on its own, how much need is there for blowing upon it?

पदच्छेदः AI

भक्त्या	भक्ति (३.१)	by the devotion
तया	तद् (३.१)	by that
एव	एव	very
प्रससाद	प्रससाद (प्र√सद् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	became pleased
तस्याः	तद् (४.१)	to her
तुष्टम्	तुष्ट (√तुष्+क्त, १.१)	pleased
स्वयम्	स्वयम्	by themselves
देवचतुष्टयम्	देव–चतुष्टय (१.१)	the quartet of gods
ततः	ततः	then
स्वेन	स्व (३.१)	by its own
अनलस्य	अनल (६.१)	of a fire
स्फुटताम्	स्फुटता (२.१)	to blaze forth
यियासोः	यियासु (√या+सन्+उ, ६.१)	desiring to go
फूत्कृत्यपेक्षा	फूत्कृत्य–अपेक्षा (१.१)	the need for blowing
कियती	कियत् (१.१)	how much
खलु	खलु	indeed
स्यात्	स्यात् (√अस् कर्तरि विधिलिङ् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	would be

छन्दः इन्द्रवज्रा [११: ततजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
भ	क्त्या	त	यै	व	प्र	स	सा	द	त	स्या
स्तु	ष्टं	स्व	यं	दे	व	च	तु	ष्ट	यं	त	तः
स्वे	ना	न	ल	स्य	स्फु	ट	तां	यि	या	सोः
फू	त्कृ	त्य	पे	क्षा	कि	य	ती	ख	लु	स्यात्
त			त			ज			ग	ग

Other texts to read

कुमारसंभवम् कालिदासः

श्रीमद्भगवद्गीता

About

Resources

Connect