बालां विलोक्य विबुधैरपि मायिभिस्तै-
रच्छद्मितामियमलीकनलीकृतस्वैः ।
आह स्म तां भगवती निषधाधिनाथं
निर्दिश्य राजपरिषत्परिवेषभाजम् ॥

अन्वयः AI अलीकनलीकृतस्वैः मायिभिः तैः विबुधैः अपि अच्छद्मितां बालां विलोक्य, इयं भगवती राजपरिषत्परिवेषभाजं निषधाधिनाथं निर्दिश्य तां आह स्म।

Summary AI Seeing the young maiden un-deceived even by those magical gods who had disguised themselves as false Nalas, the goddess Saraswati pointed towards the king of Nishadha, who was seated in the assembly of kings, and spoke to her.

पदच्छेदः AI

बालाम्	बाला (२.१)	the young maiden
विलोक्य	विलोक्य (वि√लोक्+ल्यप्)	having seen
विबुधैः	विबुध (३.३)	by the gods
अपि	अपि	even
मायिभिः	मायिन् (३.३)	magical
तैः	तद् (३.३)	by those
अच्छद्मिताम्	अच्छद्मित (२.१)	un-deceived
इयम्	इदम् (१.१)	this
अलीकनलीकृतस्वैः	अलीकनलीकृतस्व (३.३)	by those who had made themselves into false Nalas
आह	आह (√अह् कर्तरि लिट् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	spoke
स्म	स्म	(indicates past tense)
ताम्	तद् (२.१)	to her
भगवती	भगवती (१.१)	the goddess (Saraswati)
निषधाधिनाथम्	निषधाधिनाथ (२.१)	the king of Nishadha
निर्दिश्य	निर्दिश्य (निर्√दिश्+ल्यप्)	pointing to
राजपरिषत्परिवेषभाजम्	राजपरिषत्परिवेषभाज् (२.१)	who was occupying the circle of the assembly of kings

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४
बा	लां	वि	लो	क्य	वि	बु	धै	र	पि	मा	यि	भि	स्तै
र	च्छ	द्मि	ता	मि	य	म	ली	क	न	ली	कृ	त	स्वैः
आ	ह	स्म	तां	भ	ग	व	ती	नि	ष	धा	धि	ना	थं
नि	र्दि	श्य	रा	ज	प	रि	ष	त्प	रि	वे	ष	भा	जम्
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

रघुवंशम् कालिदासः

भट्टिकाव्यम् भट्टिः

About

Resources

Connect