इतो भिया भूपतिभिर्वनं वना-
दटद्भिरुच्चैरटवीत्वमीयुषी ।
निजापि सावापि चिरात्पुनः पुरी
पुनः स्वमध्यासि विलासमन्दिरम् ॥

अन्वयः AI इतः भिया वनात् वनम् अटद्भिः भूपतिभिः उच्चैः अटवीत्वम् ईयुषी सा निजा पुरी अपि चिरात् पुनः अवापि, पुनः स्वम् विलास-मन्दिरम् अध्यासि।

Summary AI The capital cities of enemy kings, which had virtually turned into deep forests because their masters were wandering from forest to forest in fear of this king, were after a long time regained by them, and they re-occupied their own pleasure palaces.

पदच्छेदः AI

इतः	इतः	from this (king)
भिया	भी (३.१)	out of fear
भूपतिभिः	भूपति (३.३)	by the kings
वनं	वन (२.१)	forest
वनात्	वन (५.१)	from forest
अटद्भिः	अटत् (√अट्+शतृ, ३.३)	by the wandering ones
उच्चैः	उच्चैस्	greatly
अटवीत्वम्	अटवीत्व (२.१)	the state of being a forest
ईयुषी	ईयिवस् (√इ+क्वसु, १.१)	which had attained
निजापि	निज (१.१)–अपि	their own also
सावापि	तद् (१.१)–अवापि (अव√आप् भावकर्मणोः लुङ् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	that was regained
चिरात्	चिरात्	after a long time
पुनः	पुनः	again
पुरी	पुरी (१.१)	city
पुनः	पुनः	again
स्वम्	स्व (२.१)	their own
अध्यासि	अध्यासि (अधि√आस् भावकर्मणोः लुङ् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	was occupied
विलासमन्दिरम्	विलास-मन्दिर (२.१)	pleasure palace

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
इ	तो	भि	या	भू	प	ति	भि	र्व	नं	व	ना
द	ट	द्भि	रु	च्चै	र	ट	वी	त्व	मी	यु	षी
नि	जा	पि	सा	वा	पि	चि	रा	त्पु	नः	पु	री
पु	नः	स्व	म	ध्या	सि	वि	ला	स	म	न्दि	रम्
ज			त			ज			र

Other texts to read

किरातार्जुनीयम् भारविः

रामायणम् वाल्मीकिः

About

Resources

Connect