अथावदद्भीमसुतेङ्गितात्सखी
जनैरकीर्तिर्यदि वास्य नेष्यते ।
मयापि सा तत्खलु नेष्यते परं
सभाश्रवःपूरतमालवल्लिताम् ॥

अन्वयः AI अथ भीम-सुता-इङ्गितात् सखी अवदत् - यदि वा जनैः अस्य अकीर्तिः न ईष्यते, तत् खलु मया अपि सा न ईष्यते । परम् सभा-श्रवः-पूर-तमाल-वल्लिताम् (ईष्यते) ।

Summary AI Then, prompted by a gesture from Damayanti, her friend said: 'If people say he has no infamy, then indeed I too say he has none. But his infamy is desired to become like a dark Tamala creeper, filling the ears of this assembly (i.e., she will now speak of his supposed 'infamy').'

पदच्छेदः AI

अथ	अथ	then
अवदत्	अवदत् (√वद् कर्तरि लङ् (परस्मै.) प्र.पु. एक.)	said
भीमसुतेङ्गितात्	भीमसुता–इङ्गित (५.१)	from Damayanti's gesture
सखी	सखी (१.१)	the female friend
जनैः	जन (३.३)	by people
अकीर्तिः	अकीर्ति (१.१)	infamy
यदि	यदि	if
वा	वा	or
अस्य	इदम् (६.१)	his
न	न	not
ईष्यते	ईष्यते (√इष् भावकर्मणोः लट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	is attributed
मया	अस्मद् (३.१)	by me
अपि	अपि	also
सा	तद् (१.१)	she
तत्	तद्	then
खलु	खलु	indeed
न	न	not
ईष्यते	ईष्यते (√इष् भावकर्मणोः लट् (आत्मने.) प्र.पु. एक.)	is attributed
परं	परम्	but
सभाश्रवःपूरतमालवल्लिताम्	सभा–श्रवस्–पूर–तमाल–वल्लिता (२.१)	the state of being a Tamala creeper filling the ears of the assembly

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
अ	था	व	द	द्भी	म	सु	ते	ङ्गि	ता	त्स	खी
ज	नै	र	की	र्ति	र्य	दि	वा	स्य	ने	ष्य	ते
म	या	पि	सा	त	त्ख	लु	ने	ष्य	ते	प	रं
स	भा	श्र	वः	पू	र	त	मा	ल	व	ल्लि	ताम्
ज			त			ज			र

Other texts to read

श्रीमद्भगवद्गीता

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect