स्वकेलिलेशस्मितनिन्दितेन्दुनो
निजांशदृक्तर्जितपद्मसंपदः ।
अतद्द्वयीजित्वरसुन्दरान्तरे
न तन्मुखस्य प्रतिमा चराचरे ॥

अन्वयः AI स्व-केलि-लेश-स्मित-निन्दित-इन्दुनः, निज-अंश-दृक्-तर्जित-पद्म-सम्पदः, अतत्-द्वयी-जित्वर-सुन्दर-अन्तरे तत्-मुखस्य प्रतिमा चर-अचरे न अस्ति ।

Summary AI His playful smile surpassed the moon, and his eyes outshone the lotus. For his face, which is more beautiful than anything else that cannot conquer both the moon and the lotus, there is no comparison in the entire universe.

पदच्छेदः AI

स्वकेलिलेशस्मितनिन्दितेन्दुनः	स्व–केलि–लेश–स्मित–निन्दित (√निन्द्+क्त)–इन्दु (६.१)	of him whose slight playful smile reproached the moon
निजांशदृक्तर्जितपद्मसंपदः	निज–अंश–दृक्–तर्जित (√तर्ज्+क्त)–पद्म–सम्पद् (६.१)	of him whose eyes, a part of himself, threatened the splendor of the lotus
अतद्द्वयीजित्वरसुन्दरान्तरे	अ–तद्–द्वयी–जित्वर–सुन्दर–अन्तर (७.१)	among other beautiful things that cannot conquer that pair (moon and lotus)
न	न	not
तन्मुखस्य	तद्–मुख (६.१)	of his face
प्रतिमा	प्रतिमा (१.१)	a comparison
चराचरे	चर–अचर (७.१)	in the world of moving and unmoving things

छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२
स्व	के	लि	ले	श	स्मि	त	नि	न्दि	ते	न्दु	नो
नि	जां	श	दृ	क्त	र्जि	त	प	द्म	सं	प	दः
अ	त	द्द्व	यी	जि	त्व	र	सु	न्द	रा	न्त	रे
न	त	न्मु	ख	स्य	प्र	ति	मा	च	रा	च	रे
ज			त			ज			र

Other texts to read

श्रीमद्भगवद्गीता

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect