Loading data... On slow networks this could take a few minutes.
100%

उत्सङ्गे वा मलिनवसने सोम्य निक्षिप्य वीणां
मद्गोत्राङ्कं विरचितपदं गेयमुद्गातुकामा ।
तन्त्रीरार्द्रा नयनसलिलैः सारयित्वा कथं
चिद्भूयो भूयः स्वयमपि कृतां मूर्च्छनां विस्मरन्ती ॥

अन्वयः AI सोम्य! वा मलिन-वसने उत्सङ्गे वीणां निक्षिप्य मत्-गोत्र-अङ्कं विरचित-पदं गेयम् उद्गातु-कामा नयन-सलिलैः आर्द्राः तन्त्रीः कथं चित् सारयित्वा स्वयम् अपि कृतां मूर्च्छनां भूयः भूयः विस्मरन्ती (सा निपतति) ।
Summary AI O gentle one, she might be seen with a lute on her lap clad in soiled garments, wishing to sing a song composed with my name. After somehow tuning the strings moistened by her tears, she repeatedly forgets the melody she herself composed.
सारांश AI वह अपनी गोद में वीणा रखकर मेरे वंश के बारे में गाना चाहती होगी, किंतु आँसुओं से भीगे तारों को किसी तरह ठीक करने के बाद वह अपनी ही बनाई हुई रागिनी बार-बार भूल जाती होगी।
वल्लभदेवः धूसराम्बरेऽङ्के वीणां निधाय गेयमुद्गातुकामा वा । सालोके ते निपततीति सम्बन्धः । कीदृशं गेयम् । मम गोत्रं नामाङ्कचिह्नं यस्य । विरचितानि पदानि शब्दा यस्य । पदस्थो हि स्वरसंघातो गेयम् । मदीयनामान्वितमित्यर्थः । अस्रुभिर्नेत्रजलैरार्द्राः क्रूतास्तन्त्रीः क्लेशेन सारयित्वा योजयित्वा स्वयमपि दत्तां मूर्छनां मारणां विस्मरन्ती । चेतमोऽस्वास्थ्यात् ॥
पदच्छेदः AI
उत्सङ्गेउत्सङ्ग (७.१) on the lap
वावा or
मलिनवसनेमलिनवसन (७.१) on the soiled garment
सोम्यसोम्य (८.१) O gentle one
निक्षिप्यनिक्षिप्य (नि√क्षिप्+ल्यप्) having placed
वीणाम्वीणा (२.१) the lute
मद्गोत्राङ्कम्मद्गोत्रअङ्क (२.१) marked with my family name
विरचितपदम्विरचितपद (२.१) with composed lyrics
गेयम्गेय (२.१) a song
उद्गातुकामाउद्गातुकाम (१.१) desirous of singing aloud
तन्त्रीःतन्त्री (२.१) the string
आर्द्राम्आर्द्र (२.१) wet
नयनसलिलैःनयनसलिल (३.३) with tears
सारयित्वासारयित्वा (√सृ+णिच्+क्त्वा) having tuned
कथंकथम् somehow
चित्चित्
भूयःभूयस् again
भूयःभूयस् and again
स्वयम्स्वयम् herself
अपिअपि even
कृताम्कृत (√कृ+क्त, २.१) made
मूर्च्छनाम्मूर्च्छना (२.१) the musical scale
विस्मरन्तीविस्मरन्ती (वि√स्मृ+शतृ, १.१) forgetting
छन्दः मन्दाक्रान्ता [१७: मभनततगग]
छन्दोविश्लेषणम्
१० ११ १२ १३ १४ १५ १६ १७
त्स ङ्गे वा लि ने सो म्य नि क्षि प्य वी णां
द्गो त्रा ङ्कं वि चि दं गे मु द्गा तु का मा
न्त्री रा र्द्रा लि लैः सा यि त्वा थं चि
द्भू यो भू यः स्व पि कृ तां मू र्च्छ नां वि स्म न्ती
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.