महाभारतम् — ३.१५३

वैशंपायन उवाच ।

ततस्तानि महार्हाणि दिव्यानि भरतर्षभ ।
बहूनि बहुरूपाणि विरजांसि समाददे ॥

M N Dutt Vaishampayana said: O best of the Bharata race, Bhima then began to gather those rare, celestials, variegated and fresh flowers in profusion.

३.१५३.२

ततो वायुर्महाञ्शीघ्रो नीचैः शर्करकर्षणः ।
प्रादुरासीत्खरस्पर्शः संग्राममभिचोदयन् ॥

M N Dutt Then rose suddenly a high and violent wind, piercing to the touch and blowing gravels and stones.

३.१५३.३

पपात महती चोल्का सनिर्घाता महाप्रभा ।
निष्प्रभश्चाभवत्सूर्यश्छन्नरश्मिस्तमोवृतः ॥

M N Dutt Fearful meteors began to fall with thundering roars. Being enveloped by darkness, the sun became pale and his rays were obscured.

३.१५३.४

निर्घातश्चाभवद्भीमो भीमे विक्रममास्थिते ।
चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्षं पपात च ॥

M N Dutt As Bhima displayed his prowess dreadful sounds of explosions rang through the sky; the earth began to tremble and dust fell in showers.

३.१५३.५

सलोहिता दिशश्चासन्खरवाचो मृगद्विजाः ।
तमोवृतमभूत्सर्वं न प्रज्ञायत किंचन ॥

M N Dutt Beasts and birds cried in shrilled voices; everything was enveloped in darkness and nothing could be seen.

३.१५३.६

तदद्भुतमभिप्रेक्ष्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठः कोऽस्मानभिभविष्यति ॥

३.१५३.७

सज्जीभवत भद्रं वः पाण्डवा युद्धदुर्मदाः ।
यथारूपाणि पश्यामि स्वभ्यग्रो नः पराक्रमः ॥

M N Dutt That foremost of speakers, thus spoke, “Who will overcome us? OPandavas, who are always invincible in battle, be blessed. Arm yourself. From what I see I am of opinion that time has come near, when we are to display our prowess." Having said this, the king looked around.

३.१५३.८

एवमुक्त्वा ततो राजा वीक्षां चक्रे समन्ततः ।
अपश्यमानो भीमं च धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥

३.१५३.९

तत्र कृष्णां यमौ चैव समीपस्थानरिंदमः ।
पप्रच्छ भ्रातरं भीमं भीमकर्माणमाहवे ॥

३.१५३.१०

कच्चिन्न भीमः पाञ्चालि किंचित्कृत्यं चिकीर्षति ।
कृतवानपि वा वीरः साहसं साहसप्रियः ॥

३.१५३.११

इमे ह्यकस्मादुत्पाता महासमरदर्शिनः ।
दर्शयन्तो भयं तीव्रं प्रादुर्भूताः समन्ततः ॥

३.१५३.१२

तं तथा वादिनं कृष्णा प्रत्युवाच मनस्विनी ।
प्रिया प्रियं चिकीर्षन्ती महिषी चारुहासिनी ॥

३.१५३.१३

यत्तत्सौगन्धिकं राजन्नाहृतं मातरिश्वना ।
तन्मया भीमसेनस्य प्रीतयाद्योपपादितम् ॥

M N Dutt "O king, the golden lotus that was brought here by the wind, I showed to Bhimasena out of love. I also told that hero "If you can find.

३.१५३.१४

अपि चोक्तो मया वीरो यदि पश्येद्बहून्यपि ।
तानि सर्वाण्युपादाय शीघ्रमागम्यतामिति ॥

M N Dutt More of these flowers, get all of them (for me); and soon come back." O son of Pandu, that mighty armed hero with the desire of gratifying my wish,

३.१५३.१५

स तु नूनं महाबाहुः प्रियार्थं मम पाण्डवः ।
प्रागुदीचीं दिशं राजंस्तान्याहर्तुमितो गतः ॥

M N Dutt Has perhaps, O king, gone towards the north-east to get them.” Having been thus addressed by her, the king thus spoke to the twins,

३.१५३.१६

उक्तस्त्वेवं तया राजा यमाविदमथाब्रवीत् ।
गच्छाम सहितास्तूर्णं येन यातो वृकोदरः ॥

M N Dutt “We must all soon go along the path Vrikodara (Bhima) has gone. Let the Rakshasas carry all those Brahmanas who are fatigued and who are weak.

३.१५३.१७

वहन्तु राक्षसा विप्रान्यथाश्रान्तान्यथाकृशान् ।
त्वमप्यमरसंकाश वह कृष्णां घटोत्कच ॥

M N Dutt O Ghatotkacha, you are like a celestials; carry Krishna (Draupadi). In my opinion and it is quite evident, Bhima has entered (the forest).

३.१५३.१८

व्यक्तं दूरमितो भीमः प्रविष्ट इति मे मतिः ।
चिरं च तस्य कालोऽयं स च वायुसमो जवे ॥

M N Dutt It is long since he has gone away; he resembles the wind in speed. In leaping over the grounds, he is like the son of Vinata (Garuda),

३.१५३.१९

तरस्वी वैनतेयस्य सदृशो भुवि लङ्घने ।
उत्पतेदपि चाकाशं निपतेच्च यथेच्छकम् ॥

M N Dutt He will even leap into the sky and come down at will. O night-rangers, we shall follow him through your prowess.

३.१५३.२०

तमन्वियाम भवतां प्रभावाद्रजनीचराः ।
पुरा स नापराध्नोति सिद्धानां ब्रह्मवादिनाम् ॥

३.१५३.२१