Loading data... On slow networks this could take a few minutes.
100%

इत्यभौममनुभूय शङ्करः
पार्थिवं च दयितासखः सुखम् ।
लोहितायति कदाचिदातपे
गन्धमादनगिरिं व्यगाहत ॥

अन्वयः AI इति दयितासखः शङ्करः अभौमम् पार्थिवम् च सुखम् अनुभूय, कदाचित् आतपे लोहितायति सति, गन्धमादनगिरिम् व्यगाहत।
सञ्जीविनीटीका (मल्लिनाथः) इतीति । इतीत्थं शंकरो वनितासखः सन् भूमौ भवं भौमम् न भौममभौमं दिव्यं, पृथिव्यां भवं पार्थिवं च सुखमनुभूय कदाचिदातपे लोहितायति लोहितवर्णे भवति । अस्तंगते सवितरीत्यर्थः । `लोहितादिडाज्भ्यः क्यष्` (अष्टाध्यायी ३.१.१३ ) इति क्यष्प्रत्ययः । गन्धमादनगिरिं व्यगाहत । पर्वतमुद्दिश्य इत्यर्थः । उद्देशक्रियां प्रति गिरेः कर्मत्वम् । यथाह भाष्यकारः
Summary AI Thus Shankara, accompanied by his beloved, having experienced both celestial and earthly pleasures, once resorted to the Gandhamadana mountain when the sunlight was turning red at sunset.
सारांश AI स्वर्गीय और पार्थिव सुखों का उपभोग करने के बाद, महादेव अपनी प्रियतमा के साथ सायंकाल के समय गंधमादन पर्वत पर पहुँचे।
पदच्छेदः AI
इतिइति Thus,
अभौमम्अभौम (२.१) celestial
अनुभूयअनुभूय (अनु√भू+ल्यप्) having experienced
शङ्करःशङ्कर (१.१) Shankara,
पार्थिवम्पार्थिव (२.१) and earthly
and
दयितासखःदयितासखि (१.१) accompanied by his beloved,
सुखम्सुख (२.१) pleasure,
लोहितायतिलोहितायत् (√लोहिताय+शतृ, ७.१) when it was becoming red,
कदाचित्कदाचित् once,
आतपेआतप (७.१) in the sunlight,
गन्धमादनगिरिम्गन्धमादनगिरि (२.१) the Gandhamadana mountain
व्यगाहतव्यगाहत (वि+अव√गाह कर्तरि लङ् (आत्मने.) प्र.पु. एक.) resorted to.
छन्दः रथोद्धता [११: रनरलग]
छन्दोविश्लेषणम्
१० ११
त्य भौ नु भू ङ्क रः
पा र्थि वं यि ता खः सु खम्
लो हि ता ति दा चि दा पे
न्ध मा गि रिं व्य गा
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.