अभूत् कोऽपि प्रेमा मयि मुररिपोर्यः सखि पुरा
परां कर्मापेक्षामपि तदवलम्बान् न गणयेत् ।
तथेदानीं हा धिक् समजनि तटस्थः स्फुटमहं
भजे लज्जां येन क्षणमपि पुनर्जीवितुमपि ॥

अन्वयः AI हे सखि, पुरा मयि मुरा-रिपोः कः अपि सः प्रेमा अभूत्, यः तद्-अवलम्बात् पराम् कर्म-अपेक्षाम् अपि न गणयेत्। हा धिक्, इदानीम् अहम् स्फुटम् तटस्थः समजनि, येन क्षणम् अपि पुनः जीवितुम् अपि लज्जाम् भजे॥

Summary AI O friend, formerly there was such a love for me in the enemy of Mura that he would not consider any other obligation. Alas! Now I have clearly become a stranger to him, because of which I feel ashamed even to remain alive for a single moment.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
अ	भू	त्को	ऽपि	प्रे	मा	म	यि	मु	र	रि	पो	र्यः	स	खि	पु	रा
प	रां	क	र्मा	पे	क्षा	म	पि	त	द	व	ल	म्बा	न्न	ग	ण	येत्
त	थे	दा	नीं	हा	धि	क्स	म	ज	नि	त	ट	स्थः	स्फु	ट	म	हं
भ	जे	ल	ज्जां	ये	न	क्ष	ण	म	पि	पु	न	र्जी	वि	तु	म	पि
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect