कदाचिन् मूढेयं निविडभवदीयस्मृतिमदा-
दमन्दादात्मानं कलयति भवन्तं मम सखी ।
तथास्या राधाया विरहदहनाकल्पितधियो
मुरारे दुःसाध्या क्षणमपि न बाधा विरमति ॥

अन्वयः AI कदाचित् इयम् मूढा मम सखी अमन्दात् निविड-भवदीय-स्मृति-मदात् आत्मानम् भवन्तम् कलयति। मुरा-अरे, तथा अस्याः विरह-दहन-आकल्पित-धियः राधायाः दुःसाध्या बाधा क्षणम् अपि न विरमति॥

Summary AI At times, this deluded friend of mine, due to the intense intoxication of remembering you, perceives herself to be you. O Murāri, thus the unbearable torment of Rādhā, whose intellect is fashioned by the fire of separation, does not cease even for a moment.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
क	दा	चि	न्मू	ढे	यं	नि	वि	ड	भ	व	दी	य	स्मृ	ति	म	दा
द	म	न्दा	दा	त्मा	नं	क	ल	य	ति	भ	व	न्तं	म	म	स	खी
त	था	स्या	रा	धा	या	वि	र	ह	द	ह	ना	क	ल्पि	त	धि	यो
मु	रा	रे	दुः	सा	ध्या	क्ष	ण	म	पि	न	बा	धा	वि	र	म	ति
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect