त्रिवक्राहो धन्या हृदयमिव ते स्वं पुरमसौ
समासाद्य स्वैरं यदिह विलसन्ती निवसति ।
ध्रुवं पुण्यभ्रंशादजनि सरलेयं मम सखी
प्रवेशस्तत्राभूत् क्षणमपि यदस्या न सुलभः ॥

अन्वयः AI अहो, त्रिवक्रा धन्या, असौ ते हृदयम् इव स्वं पुरं समासाद्य यत् इह स्वैरं विलसन्ती निवसति। ध्रुवं पुण्य-भ्रंशात् इयम् मम सरला सखी अजनि, यत् अस्याः तत्र क्षणम् अपि प्रवेशः न सुलभः अभूत्।

Summary AI Oh, how fortunate is *Trivakrā* (*Kubjā*)! She has reached Your city, which is like Your heart, and lives there sporting at will. Surely, my simple friend was born from a loss of merit, as she cannot find entrance there even for a moment.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
त्रि	व	क्रा	हो	ध	न्या	हृ	द	य	मि	व	ते	स्वं	पु	र	म	सौ
स	मा	सा	द्य	स्वै	रं	य	दि	ह	वि	ल	स	न्ती	नि	व	स	ति
ध्रु	वं	पु	ण्य	भ्रं	शा	द	ज	नि	स	र	ले	यं	म	म	स	खी
प्र	वे	श	स्त	त्रा	भू	त्क्ष	ण	म	पि	य	द	स्या	न	सु	ल	भः
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

मेघदूतम् कालिदासः

ऋतुसंहारम् कालिदासः

About

Resources

Connect