अरिष्टेनोद्धताः पशुपसुदृशो याति विपदं
तृणावर्ताक्रान्तो रचयति भयं चत्वरचयः ।
अमी व्योमीभूता व्रजवसतिभूमी परिसरा
वहन्ते सन्तापं मुरहर विदूरं त्वयि गते ॥

अन्वयः AI मुर-हर, त्वयि विदूरं गते, अरिष्टेन उद्धताः पशुप-सुदृशः विपदं यान्ति, तृणावर्त-आक्रान्तः चत्वर-चयः भयम् रचयति, अमी व्रज-वसति-भूमी-परिसराः व्योमी-भूताः सन्तापं वहन्ते।

Summary AI O *Murahara*! Since You have gone far away, the beautiful-eyed wives of the cowherds are distressed as if attacked by *Ariṣṭa*; the courtyards, overcome by whirlwinds of dust (like *Tṛṇāvarta*), create fear; and the surroundings of *Vraja* have become a void, bearing only torment.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
अ	रि	ष्टे	नो	द्ध	ताः	प	शु	प	सु	दृ	शो	या	ति	वि	प	दं
तृ	णा	व	र्ता	क्रा	न्तो	र	च	य	ति	भ	यं	च	त्व	र	च	यः
अ	मी	व्यो	मी	भू	ता	व्र	ज	व	स	ति	भू	मी	प	रि	स	रा
व	ह	न्ते	स	न्ता	पं	मु	र	ह	र	वि	दू	रं	त्व	यि	ग	ते
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect