विराजन्ते यस्यव्रजशिशुकुलस्तेयविकल-
स्वयम्भूचूडाग्रैर्लुलितशिखराः पादनखराः ।
क्षणं यान् आलोक्य प्रकटपरमानन्दविवशः
स देवर्षिर्मुक्तान् अपि तनुभृतः शोचति भृशम् ॥

अन्वयः AI यस्य पाद-नखराः व्रज-शिशु-कुल-स्तेय-विकल-स्वयम्भू-चूडा-अग्रैः लुलित-शिखराः विराजन्ते, यान् क्षणम् आलोक्य प्रकट-परमानन्द-विवशः सः देव-ऋषिः मुक्तान् अपि तनु-भृतः भृशम् शोचति।

Summary AI His toenails shine, their tips touched by the crest of *Brahmā*’s crown when he was humbled after stealing the cowherd boys. Beholding them for a moment, the divine sage *Nārada*, overwhelmed by manifest supreme bliss, deeply pities even those liberated souls who still possess bodies.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
वि	रा	ज	न्ते	य	स्य	व्र	ज	शि	शु	कु	ल	स्ते	य	वि	क	ल
स्व	य	म्भू	चू	डा	ग्रै	र्लु	लि	त	शि	ख	राः	पा	द	न	ख	राः
क्ष	णं	या	ना	लो	क्य	प्र	क	ट	प	र	मा	न	न्द	वि	व	शः
स	दे	व	र्षि	र्मु	क्ता	न	पि	त	नु	भृ	तः	शो	च	ति	भृ	शम्
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect