चिरान् मृग्यन्तीनां पशुपरमणीनामपि कुलैर्
अलब्धं कालिन्दीपुलिनविपिने लीनमण्डितः ।
सदा लोकोल्लासिस्मितपरिचितास्यं सहचरि
स्फुरन्तं वीक्षिष्ये पुनरपि किमग्रे मुरभिदम् ॥

अन्वयः AI सहचरि! चिरान् मृग्यन्तीनाम् पशु-परमणीनाम अपि कुलैः अलब्धम् कालिन्दी-पुलिन-विपिने लीन-मण्डितः सदा लोक-उल्लासि-स्मित-परिचित-आस्यम् स्फुरन्तम् मुर-भिदम् किम् पुनः अपि अग्रे वीक्षिष्ये?

Summary AI O friend! Shall I ever again behold *Murabhid* standing before me? He, who remained hidden and adorned in the groves on the banks of the *Kālindī*, was never found by the many cowherd girls despite their long search. His face is ever familiar with a smile that gladdens the world.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
चि	रा	न्मृ	ग्य	न्ती	नां	प	शु	प	र	म	णी	ना	म	पि	कु	लै
र	ल	ब्धं	का	लि	न्दी	पु	लि	न	वि	पि	ने	ली	न	म	ण्डि	तः
स	दा	लो	को	ल्ला	सि	स्मि	त	प	रि	चि	ता	स्यं	स	ह	च	रि
स्फु	र	न्तं	वी	क्षि	ष्ये	पु	न	र	पि	कि	म	ग्रे	मु	र	भि	दम्
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect