वृषः शम्भोर्यस्यां दशति नवमेकत्र यवसं
विरिञ्चेरन्यस्मिन् गिलति कलहंसो विसलताम् ।
क्वचित् क्रोञ्चारातेः कवलयति केकी विषधरं
विलीढे शल्लक्या वलरिपुकरी पल्लवमितः ॥

अन्वयः AI यस्यां एकत्र शम्भोः वृषः नवं यवसं दशति अन्यस्मिन् विरिञ्चेः कल-हंसः विस-लतां गिलति । क्वचित् क्रोञ्च-अरातेः केकी विष-धरं कवलयति इतः वल-रिपु-करी शल्लक्या पल्लवम् विलीढे ॥

Summary AI In that city, *Śiva’s* bull grazes on fresh grass in one place, while elsewhere *Brahmā’s* swan swallows lotus stalks. In another spot, *Kārttikeya’s* peacock devours a snake, and here, *Indra’s* elephant tastes the tender shoots of the *Śallakī* tree.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
वृ	षः	श	म्भो	र्य	स्यां	द	श	ति	न	व	मे	क	त्र	य	व	सं
वि	रि	ञ्चे	र	न्य	स्मि	न्गि	ल	ति	क	ल	हं	सो	वि	स	ल	ताम्
क्व	चि	त्क्रो	ञ्चा	रा	तेः	क	व	ल	य	ति	के	की	वि	ष	ध	रं
वि	ली	ढे	श	ल्ल	क्या	व	ल	रि	पु	क	री	प	ल्ल	व	मि	तः
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect