वराकीयं दृष्ट्वा सुभगवपुषो विभ्रमभरं
तवाभ्यर्णं भेजे परमकुतुकोल्लासितमतिः ।
तिरोधाय स्वाङ्गं प्रकटयसि यत् त्वं कठिनतां
तदेतत् किं न स्यात् तव कमठमूर्तेः समुचितम् ॥

अन्वयः AI वराकी इयम् सुभग-वपुषः विभ्रम-भरम् दृष्टत्वा परम-कुतुक-उल्लासित-मतिः तव अभ्यर्णम् भेजे । यत् त्वम् स्व-अङ्गम् तिरोधाय कठिनताम् प्रकटयसि, तत् एतत् तव कमठ-मूर्तेः किम् न समुचितम् स्यात्? ॥

Summary AI 'Seeing the abundance of charm in your beautiful body, this poor girl approached you with curiosity. That you now hide your limbs and display hardness—is this not entirely appropriate for your tortoise form?'

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
व	रा	की	यं	दृ	ष्ट्वा	सु	भ	ग	व	पु	षो	वि	भ्र	म	भ	रं
त	वा	भ्य	र्णं	भे	जे	प	र	म	कु	तु	को	ल्ला	सि	त	म	तिः
ति	रो	धा	य	स्वा	ङ्गं	प्र	क	ट	य	सि	य	त्त्वं	क	ठि	न	तां
त	दे	त	त्किं	न	स्या	त्त	व	क	म	ठ	मू	र्तेः	स	मु	चि	तम्
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

मेघदूतम् कालिदासः

ऋतुसंहारम् कालिदासः

About

Resources

Connect