मिलद्भङ्गीं हंसीरमण वनमालां प्रथमतो
मुदा क्षेमं पृच्छन्न् इदमुपहरेथा मम वचः ।
चिरं कंसारातेरुरसि सहवासप्रणयिनीं
किमेनामेनाक्षीं गुणवति विसस्मार भवती ॥

अन्वयः AI हंसी-रमण! प्रथमतः मिलत्-भङ्गीम् वन-मालाम् मुदा क्षेमम् पृच्छन् मम इदम् वचः उपहरेथाः। हे गुणवति! चिरम् कंस-अरातेः उरसि सहवास-प्रणयिनीम् एनाम् एन-अक्षीम् किम् भवती विसस्मार?

Summary AI O lover of the female swan! First, joyfully asking the welfare of the forest garland which meets him with wavy lines, convey these words of mine: "O virtuous one! Have you forgotten this fawn-eyed woman who for so long was your companion in dwelling upon the chest of Kṛṣṇa?"

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
मि	ल	द्भ	ङ्गीं	हं	सी	र	म	ण	व	न	मा	लां	प्र	थ	म	तो
मु	दा	क्षे	मं	पृ	च्छ	न्नि	द	मु	प	ह	रे	था	म	म	व	चः
चि	रं	कं	सा	रा	ते	रु	र	सि	स	ह	वा	स	प्र	ण	यि	नीं
कि	मे	ना	मे	ना	क्षीं	गु	ण	व	ति	वि	स	स्मा	र	भ	व	ती
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

मेघदूतम् कालिदासः

ऋतुसंहारम् कालिदासः

About

Resources

Connect