विदूरादाहर्तुं कुसुममुपयामि त्वमधुना
पुरस्तीरे तीरे कलय तुलसीपल्लवमिदम् ।
इति व्याजादेनां विदितभवदीयस्थितिरहं
कदा कुञ्जे गोपीरमण गमयिष्यामि समये ॥

अन्वयः AI गोपी-रमण! कुसुमम् आहर्तुम् विदूरत् उपयामि, त्वम् अधुना पुरः तीरे तीरे इदम् तुलसी-पल्लवम् कलय। इति व्याजात् विदित-भवदीय-स्थितिः अहम् एनाम् कदा कुञ्जे समये गमयिष्यामि।

Summary AI O lover of the Gopīs, when shall I, knowing your presence, lead her to the bower at the right time under the pretext of saying: "I am going far to gather flowers; you, meanwhile, collect these Tulasī leaves along the nearby bank"?

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
वि	दू	रा	दा	ह	र्तुं	कु	सु	म	मु	प	या	मि	त्व	म	धु	ना
पु	र	स्ती	रे	ती	रे	क	ल	य	तु	ल	सी	प	ल्ल	व	मि	दम्
इ	ति	व्या	जा	दे	नां	वि	दि	त	भ	व	दी	य	स्थि	ति	र	हं
क	दा	कु	ञ्जे	गो	पी	र	म	ण	ग	म	यि	ष्या	मि	स	म	ये
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

ऋतुसंहारम् कालिदासः

मेघदूतम् कालिदासः

About

Resources

Connect