कदाचिद्वासन्तीकुहरभुवि धृष्टः सरभसं
हसन् पृष्ठालम्बी स्थगयति कराभ्यां मम दृशौ ।
दिधीर्षौ जातेर्ष्यं मयि सखि तदीयाङ्गुलिशिखां
न जाने कुत्रायं व्रजति कितवानां किल गुरुः ॥

अन्वयः AI सखि! कदाचित् वासन्ती-कुहर-भुवि धृष्टः सरभसम् हसन् पृष्ठ-आलम्बी कराभ्याम् मम दृशौ स्थगयति। मयि जात-ईर्ष्यम् तदीय-अङ्गुलि-शिखाम् दिधीर्षौ, कितवानाम् गुरुः अयम् कुत्र व्रजति किल न जाने।

Summary AI O friend, sometimes that bold one, laughing impetuously, leans from behind and covers my eyes with his hands in a bower of jasmine. When I, filled with mock indignation, try to catch his fingertips, I know not where this teacher of rogues suddenly vanishes.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
क	दा	चि	द्वा	स	न्ती	कु	ह	र	भु	वि	धृ	ष्टः	स	र	भ	सं
ह	स	न्पृ	ष्ठा	ल	म्बी	स्थ	ग	य	ति	क	रा	भ्यां	म	म	दृ	शौ
दि	धी	र्षौ	जा	ते	र्ष्यं	म	यि	स	खि	त	दी	या	ङ्गु	लि	शि	खां
न	जा	ने	कु	त्रा	यं	व्र	ज	ति	कि	त	वा	नां	कि	ल	गु	रुः
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

मेघदूतम् कालिदासः

ऋतुसंहारम् कालिदासः

About

Resources

Connect