अनौचित्यं तस्य व्यथयति मनो हन्त मथुरां
त्वमासाद्य स्वैरं चपलहृदयं वारय हरिम् ।
सखि स्वप्नारम्भे पुनरपि यथा विभ्रम मदा-
दिहायातो धूर्तः क्षपयति न मे किङ्किनिगुणम् ॥

अन्वयः AI हन्त! तस्य अनौचित्यम् मनः व्यथयति। त्वम् मथुराम् आसाद्य स्वैरम् चपल-हृदयम् हरिम् वारय। सखि! यथा स्वप्न-आरम्भे पुनः अपि विभ्रम-मदात् इह आयातः धूर्तः मे किङ्किणी-गुणम् न क्षपयति।

Summary AI Alas, his impropriety pains my heart! Having reached Mathurā, restrain the fickle-hearted Hari at your will. O friend, ensure that the rogue does not come here again in a dream, intoxicated by delusion, to undo the string of my waist-bells.

छन्दः शिखरिणी [१७: यमनसभलग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५	१६	१७
अ	नौ	चि	त्यं	त	स्य	व्य	थ	य	ति	म	नो	ह	न्त	म	थु	रां
त्व	मा	सा	द्य	स्वै	रं	च	प	ल	हृ	द	यं	वा	र	य	ह	रिम्
स	खि	स्व	प्ना	र	म्भे	पु	न	र	पि	य	था	वि	भ्र	म	म	दा
दि	हा	या	तो	धू	र्तः	क्ष	प	य	ति	न	मे	कि	ङ्कि	नि	गु	णम्
य			म			न			स			भ			ल	ग

Other texts to read

मेघदूतम् कालिदासः

ऋतुसंहारम् कालिदासः

About

Resources

Connect